Abelia wielkokwiatowa 'Hopleys' Abelia × grandiflora 'Hopleys'

Opis szczegółowy produktu

Abelia wielkokwiatowa 'Hopleys' - pstrolistna odmiana zwartego, półzimozielonego krzewu z rodziny przewiertniowatych. Powstała jako mutacja pąkowa (sport) abelii 'Francis Mason', a do obrotu wprowadziła ją firma Hopleys Plants Ltd. w Anglii. Za granicą występuje także pod nazwami handlowymi Miss Lemon lub Twist of Lime. Rośnie średnio silnie, a w wieku dojrzałym w cieplejszych ogrodach w Polsce osiąga około 1–1,5 m wysokości i szerokości. W mroźniejszych rejonach po zimowym przemarznięciu często pozostaje niższa. Gęste, łukowato przewieszające się pędy noszą drobniejsze, błyszczące liście o długości 3–5 cm z zielonym środkiem i żółtym do kremowego obrzeżeniem. Młode przyrosty mają świeżą, cytrynową barwę, a jesienią brzegi liści często przebarwiają się na różowo, a nawet purpurowo. Od lipca do października w kątach liści i na końcach pędów pojawiają się drobne, dzwonkowate kwiaty o średnicy 1,5–2 cm, białe z różowym lub liliowym odcieniem, delikatnie pachnące i chętnie odwiedzane przez owady zapylające. Krzew sprawdza się jako soliter na mniejszej rabacie, na pierwszym planie przed wyższymi drzewami i krzewami, przy wejściach oraz w nasadzeniach grupowych, w których przy rozstawie 0,8–1 m przyjmuje się około 1–2 rośliny na m². Do niskiego, swobodnie rosnącego żywopłotu sadzi się zwykle krzewy w odstępach 0,6–0,8 m. Dzięki trwałemu wybarwieniu liści prezentuje się efektownie również w pojemnikach na tarasie lub balkonie.

Uprawa:  Wymaga stanowiska słonecznego do lekko zacienionego, osłoniętego od wiatru, w chłodniejszych rejonach najlepiej rośnie przy ścianie południowej lub zachodniej. Odpowiada jej gleba próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, bez długotrwałego zalewania, o pH około 5,5–7,5. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu znosi także krótkotrwałą suszę, zwłaszcza przy ściółkowaniu korą lub ziemią liściową. Wiosenne nawożenie kompostem sprzyja zagęszczeniu ulistnienia i obfitemu kwitnieniu, w pojemnikach sprawdza się nawóz o spowolnionym działaniu. Cięcie nie jest konieczne, ewentualne skracanie pędów wykonuje się wiosną po zimie lub po przekwitnieniu, aby pobudzić krzew do rozgałęziania. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do listopada, z wyjątkiem okresów mrozu. W Polsce odmiana jest zazwyczaj mrozoodporna do około -15 °C, w pierwszych 1–2 zimach pomaga grubsza warstwa ściółki i osłona przed wysuszającym wiatrem. W nasadzeniach grupowych zachowuje się odstęp około 0,8–1,0 m, czyli mniej więcej 1–2 rośliny na 1 m². Spośród chorób może wystąpić opieńka, a przy nadmiernej wilgotności zgnilizna korzeni, spośród szkodników mszyce. Profilaktyka polega na zapewnieniu przewiewnej gleby i unikaniu przelewania.

Autor: Nikol | Rewizja: 9.2. 2026