Akebia pięciolistkowa 'Silver Bells' Akebia quinata 'Silver Bells'

Opis szczegółowy produktu

Akebia pięciolistkowa 'Silver Bells' - półzimozielone pnącze wijące się, pochodzące z Azji Wschodniej. W naturze rośnie na skrajach widnych lasów i w zaroślach, gdzie wspina się po gałęziach drzew ku światłu. W naszych warunkach klimatycznych osiąga ok. 5–6 m wysokości, a przy dobrej podporze i żyznej glebie w cieplejszych rejonach może być jeszcze wyższe. Cienkie, drewniejące pędy owijają się wokół podpory i w ciągu kilku lat tworzą gęstą sieć gałęzi. Liście są dłoniasto pięciolistkowe, złożone z mniejszych, eliptycznych listków, z wierzchu jasno- do średniozielonych, od spodu jaśniejsze. W łagodne zimy część ulistnienia się utrzymuje, w chłodniejszych położeniach roślina zrzuca więcej liści i wiosną ponownie wypuszcza nowe. W kwietniu i maju pojawiają się obfite kwiatostany - zwisające grona złożone z kremowobiałych do jasnoróżowych kwiatów, w których kontrastują fioletowe pylniki. Kwiaty przyjemnie pachną, a ich zapach opisuje się jako połączenie wanilii i czekolady. Dobrze przyciągają owady zapylające. W cieplejszych rejonach i w obecności innej akebii (innego klonu) jesienią mogą dojrzewać podłużne, mięsiste owoce, które po dojrzeniu pękają i odsłaniają jasny, miękki i słodki miąższ z drobnymi nasionami. Wykorzystuje się je jako drobny owoc deserowy do bezpośredniego spożycia lub jako ciekawy dodatek do deserów. W ogrodzie 'Silver Bells' sprawdza się na pergolach, altanach, ogrodzeniach lub przy murach, gdzie dzięki delikatnej fakturze liści i pachnącemu wiosennemu kwitnieniu tworzy wyrazisty, a zarazem nienarzucający się akcent.

Uprawa: Do uprawy w naszych warunkach klimatycznych odpowiednie jest stanowisko słoneczne do półcienistego, osłonięte przed najsilniejszym wiatrem północnym i wschodnim. Akebia znosi także lekki cień, ale w cieplejszych miejscach i w pełnym słońcu kwitnie i owocuje wyraźnie lepiej. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna do gliniastej, dobrze zdrenowana i o średniej zasobności w składniki pokarmowe. Optymalne pH wynosi mniej więcej od 6,0 do 7,5. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, a rośliny w pojemnikach, w zależności od pogody, przez cały sezon bez przymrozków. Przy sadzeniu zaleca się przygotować solidną podporę - pergolę, słup, kratę lub system linek - do której stopniowo prowadzi się pędy. W pierwszych latach po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w okresach suszy, później roślina znosi krótkotrwałą suszę, jeśli gleba jest ściółkowana. Wiosną korzystnie działa dodatek kompostu lub nawozu organicznego do drzew i krzewów ozdobnych oraz owocowych. Cięcie polega na prześwietleniu i skróceniu najdłuższych pędów po przekwitnięciu lub wczesną wiosną, aby utrzymać przejrzysty szkielet pnącza i pobudzić rozkrzewianie. Mrozoodporność wynosi około -20 do -25 °C, a w odpowiednio osłoniętym miejscu i ze ściółką nad systemem korzeniowym roślina dobrze zimuje w większości regionów. Spośród szkodników mogą czasem pojawić się mszyce, ogólnie jest to jednak odporne i mało wymagające pnącze, odpowiednie zarówno dla początkujących, jak i bardziej doświadczonych ogrodników, którzy szukają połączenia zapachu i struktury. 

Autor: Jana | Rewizja: 3.12. 2025