Akebia pięciolistkowa 'Silver Bells' Akebia quinata 'Silver Bells'

Opis szczegółowy produktu

Akebia pięciolistna 'Silver Bells' - półzimozielone pnącze pnące, pochodzące z Azji Wschodniej. W naturze rośnie na skrajach jasnych lasów i w zaroślach, gdzie wspina się po gałęziach drzew w poszukiwaniu światła. W naszych warunkach osiąga około 5-6 m wysokości, przy dobrym wsparciu i żyznej glebie może osiągnąć więcej w cieplejszych rejonach. Cienkie, zdrewniałe pędy owijają się wokół podpory i w ciągu kilku lat tworzą gęstą sieć gałęzi. Liście są dłoniasto złożone z pięciu listków, złożone z drobniejszych, eliptycznych listków, z wierzchu jasno- do średniozielonych, od spodu jaśniejszych. W łagodne zimy część liści utrzymuje się, w chłodniejszych rejonach roślina bardziej opada i na wiosnę odrasta. W kwietniu i maju pojawiają się obfite kwiatostany - zwisające grona złożone z kremowo-białych do jasno-różowych kwiatów, w których kontrastują fioletowe pylniki. Kwiaty przyjemnie pachną, zapach opisywany jest jako mieszanka wanilii i czekolady i dobrze przyciągają owady zapylające. W cieplejszych rejonach i przy obecności innej akebii (innego klonu) jesienią mogą dojrzewać podłużne, zgrubiałe owoce, które po dojrzeniu pękają, odsłaniając jasny, miękko słodki miąższ z drobnymi nasionami. Wykorzystywane są jako drobne owoce deserowe do bezpośredniego spożycia lub jako ciekawy dodatek do deserów. W ogrodzie 'Silver Bells' sprawdzi się na pergolach, altanach, płotach lub przy ścianach, gdzie dzięki delikatnej teksturze liści i pachnącemu wiosennemu kwitnieniu tworzy wyrazisty, ale nie nachalny akcent.

Uprawa: Do uprawy w naszych warunkach odpowiednie jest stanowisko słoneczne do półcienistego, osłonięte od najsilniejszych wiatrów północnych i wschodnich. Akebia toleruje nawet lekki cień, ale w cieplejszych miejscach i w pełnym słońcu kwitnie i owocuje znacznie lepiej. Gleba powinna być przepuszczalna, próchnicza do gliniastej, z dobrym drenażem i średnią zasobnością w składniki odżywcze. Optymalne pH wynosi około 6,0 do 7,5. Rośliny sadzi się najczęściej od marca do maja lub od września do października, w przypadku roślin pojemnikowych zależnie od pogody przez cały sezon bez mrozów. Przy sadzeniu warto przygotować solidne podpory - pergolę, słup, kratę lub system drutów - do których stopniowo przywiązuje się pędy. W pierwszych latach po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, zwłaszcza w okresach suszy, później roślina toleruje krótkotrwałe susze, jeśli gleba jest ściółkowana. Na wiosnę korzystne jest dodanie kompostu lub nawozu organicznego dla roślin ozdobnych i owocowych. Cięcie polega na prześwietleniu i skróceniu najdłuższych pędów po kwitnieniu lub wczesną wiosną, aby utrzymać przejrzysty szkielet pnącza i wspomóc rozgałęzianie. Mrozoodporność wynosi około -20 do -25 °C, w odpowiednio osłoniętym miejscu i z ściółką nad systemem korzeniowym dobrze przezimuje w większości obszarów. Ze szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, ogólnie jednak jest to odporne i niewymagające pnącze, odpowiednie dla początkujących i bardziej doświadczonych hodowców, którzy szukają połączenia zapachu i struktury.