Albicja jedwabista 'Ombrella' Albizia julibrissin 'Ombrella'

Opis szczegółowy produktu

Albicja jedwabista 'Ombrella' - to wybitna francuska odmiana, którą wyselekcjonował Ernest Gillet w renomowanej szkółce Vilmorin. Drzewo to stanowi ulepszoną formę pierwotnej akacji perskiej, ukierunkowaną na gęstszy pokrój i bardziej intensywną barwę kwiatów. W wieku dojrzałym tworzy szeroką, parasolowatą koronę, która w warunkach ogrodowych osiąga 4–6 m wysokości i nierzadko nawet 6 m szerokości. Kora jest gładka, srebrzystoszara, z wiekiem nabiera delikatnej tekstury. Liście są podwójnie pierzaste, świeżo zielone i składają się z dużej liczby drobnych listków o długości 1–2 cm. Cały liść może mierzyć do 40 cm i sprawia wrażenie bardzo puszystego. Kwiatostany pojawiają się od lipca do sierpnia na końcach przyrostów w postaci gęstych, 3–4 cm długich różowych pręcików z ciemniejszym środkiem, przypominających jedwabne pędzelki. Kwiaty roztaczają słodki zapach, bardzo atrakcyjny dla motyli i pszczół. Po przekwitnieniu drzewo wydaje płaskie, brązowe strąki, typowe dla rodziny bobowatych. Dzięki zdolności wiązania azotu atmosferycznego roślina dobrze rośnie także na uboższych glebach i poprawia ich jakość. W kompozycjach ogrodowych sprawdza się jako dominujący soliter, który doskonale uzupełnia nowoczesne ogrody miejskie z lekkim śródziemnomorskim akcentem lub strefy relaksu w stylu azjatyckim.

Uprawa: Albicja preferuje słoneczne i ciepłe stanowiska, ale jest dość tolerancyjna wobec różnych typów gleb, w tym gleb suchszych i uboższych. Lubi glebę dobrze zdrenowaną, a przy tym znosi okresowe susze. Nadaje się do cieplejszych warunków klimatycznych i może być wrażliwa na mroźne zimy. Młodą roślinę lepiej chronić przed mrozem, owijając pień odpowiednim przepuszczającym powietrze materiałem i usypując warstwę ściółki przy korzeniach, natomiast starsze, zaaklimatyzowane rośliny bez problemu znoszą temperatury do −25 °C. Ich mrozoodporność wspiera jesienne nawożenie nawozami potasowymi i fosforowymi. Cięcie nie jest konieczne, zabiegi formujące lub odmładzające wykonuje się wczesną wiosną po ustąpieniu mrozów, skracając gałęzie maksymalnie o jedną trzecią długości. Odpowiedni termin sadzenia to okres od marca do maja albo wrzesień i październik, w chłodniejszych regionach zaleca się termin wiosenny. W naszych warunkach klimatycznych jest raczej odporna na choroby i szkodniki, wrażliwsza bywa jedynie na uszkodzenia przez wiosenne przymrozki, po których jednak dobrze odbija ze starszego drewna. Przy właściwie dobranym stanowisku i odpowiedniej pielęgnacji staje się długowiecznym, wyrazistym drzewem, które latem daje delikatnie rozproszony cień i przyciąga zapylacze. Jest to drzewo często sadzone ze względu na dekoracyjny wygląd i atrakcyjne kwiaty. Cenione jest za egzotyczne piękno i zdolność przyciągania owadów i motyli do ogrodu.

Autor: Lucie | Rewizja: 16.2. 2026