Albicja jedwabista 'Rouge de Tuiliére' Albizia julibrissin 'Rouge de Tuiliére'

Opis szczegółowy produktu

Albizia różowa 'Rouge de Tuiliére' - ozdobna odmiana akacji perskiej z rodziny bobowatych (Fabaceae), ceniona za intensywnie ciemnoróżowe do różowo-karminowych kwiatów. Gatunek pochodzi z obszaru od Iranu przez Himalaje po Chiny i Koreę, a w ciepłych regionach Europy uprawiany jest jako drzewo soliterowe. Odmiana tworzy wielopniowy krzew lub mniejsze drzewo o płasko rozłożonej, parasolowatej koronie. Liście są podwójnie pierzaste, delikatne, o długości 20–40 cm, a wieczorem składają się, dzięki czemu korona wydaje się zmienna w ciągu dnia i nocy. Kwitnienie rozpoczyna się latem, najczęściej w lipcu i sierpniu, kiedy pojawiają się kuliste kwiatostany o średnicy 3–5 cm z długimi pręcikami, których intensywniejszy odcień jest głównym znakiem rozpoznawczym odmiany. Kwiaty są lekko pachnące i przyciągają pszczoły. Jesienią mogą tworzyć się płaskie strąki o długości około 10–20 cm. W wieku dorosłym zazwyczaj osiąga 6–8 m wysokości × 4–6 m szerokości i zapewnia lekki cień. W kompozycji ogrodowej dobrze komponuje się z sucholubnymi bylinami i trawami, na przykład kostrzewami, ostnicami, szałwiami czy lawendą, a także wyróżnia się na żwirowej rabacie z kamieniem i ciepłymi odcieniami ściółki. Wyróżnia się jako atrakcyjna soliter o egzotycznym uroku.

Uprawa: Albizia preferuje słoneczne i ciepłe warunki, ale jest dość tolerancyjna wobec różnych typów gleb, w tym gleb suchszych i uboższych. Lubią dobrze przepuszczalną glebę, ale są również odporne na okresowe susze. Nadaje się do cieplejszego klimatu i może być wrażliwa na mroźne zimy. Młodą roślinę lepiej chronić przed mrozem, owijając pień odpowiednim oddychającym materiałem i zasypując korzenie ściółką, ale starsze, zaaklimatyzowane rośliny znoszą bez problemu temperatury do -25°C. Ich mrozoodporność wesprzemy jesiennym nawożeniem nawozami potasowymi i fosforowymi. Cięcie nie jest konieczne, zabiegi formujące lub odmładzające przeprowadza się wczesną wiosną po mrozach i skraca się maksymalnie o jedną trzecią długości gałęzi. Odpowiedni czas sadzenia to od marca do maja lub we wrześniu i październiku, w chłodniejszych rejonach preferuje się termin wiosenny. W naszych warunkach jest raczej odporna na choroby i szkodniki, może być bardziej wrażliwa tylko na uszkodzenia przez wiosenne przymrozki, po których jednak dobrze odrasta ze starszego drewna. Przy odpowiednio dobranym stanowisku i właściwej pielęgnacji staje się długowiecznym, okazałym drzewem, które latem zapewnia delikatnie filtrowany cień i przyciąga zapylacze. Jest to drzewo, które jest często sadzone ze względu na swój dekoracyjny wygląd i atrakcyjne kwiaty. Jest popularna ze względu na swoje egzotyczne piękno i zdolność do przyciągania owadów i motyli do ogrodu.

Autor: Kristýna | Revizja: 10.02.2026