Albicja jedwabista 'Rouge de Tuiliére' Albizia julibrissin 'Rouge de Tuiliére'

Opis szczegółowy produktu

Albicja jedwabista 'Rouge de Tuiliére' - ozdobna odmiana akacji perskiej z rodziny bobowatych (Fabaceae). Jest ceniona za intensywnie ciemnoróżowe do różowokarminowych kwiatów. Gatunek pochodzi z obszaru od Iranu przez Himalaje po Chiny i Koreę. W ciepłych regionach Europy uprawia się go jako drzewo soliterowe. Odmiana tworzy wielopniowy krzew lub niewielkie drzewo o płasko rozpostartej, parasolowatej koronie. Liście są podwójnie pierzaste, delikatne i mają 20–40 cm długości. Wieczorem się składają, dlatego korona zmienia swój wygląd w ciągu dnia i nocy. Kwitnienie przypada na lato, najczęściej na lipiec i sierpień. Pojawiają się wtedy kuliste kwiatostany o średnicy 3–5 cm z długimi pręcikami, których intensywniejszy odcień jest głównym znakiem rozpoznawczym odmiany. Kwiaty są lekko pachnące i przyciągają pszczoły. Jesienią mogą tworzyć się płaskie strąki o długości około 10–20 cm. W wieku dojrzałym osiąga zwykle 6–8 m × 4–6 m i daje lekki cień. W kompozycjach ogrodowych dobrze łączy się z sucholubnymi bylinami i trawami, takimi jak kostrzewy, ostnica, szałwie czy lawendy. Wyróżnia się także na rabacie żwirowej z kamieniami i ściółką w ciepłych odcieniach. Prezentuje się jako atrakcyjny soliter o egzotycznym uroku.

Uprawa: Albicja preferuje słoneczne i ciepłe stanowiska, ale jest dość tolerancyjna wobec różnych rodzajów gleby, również suchszych i uboższych. Lubi dobrze zdrenowaną glebę i znosi okresowe susze. Nadaje się do cieplejszych warunków klimatycznych i może być wrażliwa na mroźne zimy. Młodą roślinę najlepiej chronić przed mrozem, owijając pień odpowiednim przewiewnym materiałem i rozkładając ściółkę wokół korzeni. Starsze, zaaklimatyzowane rośliny bez problemu znoszą temperatury do -25 °C. Ich mrozoodporność zwiększa jesienne nawożenie nawozami potasowymi i fosforowymi. Cięcie nie jest konieczne. Zabiegi formujące lub odmładzające wykonuje się wczesną wiosną po ustąpieniu mrozów, skracając gałęzie najwyżej o jedną trzecią długości. Sadzi się ją od marca do maja lub we wrześniu i październiku, a w chłodniejszych regionach zaleca się termin wiosenny. W naszych warunkach klimatycznych jest raczej odporna na choroby i szkodniki. Wrażliwa bywa jedynie na uszkodzenia przez wiosenne przymrozki, po których jednak dobrze odbija ze starszego drewna. Przy właściwie dobranym stanowisku i odpowiedniej pielęgnacji staje się długowiecznym, efektownym drzewem. Latem daje delikatnie przefiltrowany cień i przyciąga zapylacze. Drzewo to sadzi się często ze względu na dekoracyjny wygląd i atrakcyjne kwiaty. Jest cenione za egzotyczne piękno i zdolność przyciągania owadów oraz motyli do ogrodu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.02.2026