Amarylis 'Tarantula' Motyl Hippeastrum 'Tarantula'

Opis szczegółowy produktu

Gwiezdnik 'Tarantula' - należy do grupy mieszańców typu cybister i „egzotycznych”, których pierwowzorem są gatunki południowoamerykańskie o wąskich płatkach. W pomieszczeniach uprawiany jest jako cebula przyspieszona, a w Czechach na zewnątrz stosuje się go tylko podczas letniego pobytu bez mrozów. Z jednej dojrzałej cebuli zazwyczaj wyrastają 1–2 pędy o wysokości około 50–60 cm, zakończone baldachem z kilkoma kwiatami. Kwiaty mają wyraźnie wydłużone, często lekko pofalowane listki okwiatu, dzięki czemu przypominają pająka lub egzotycznego motyla. Kolorystyka jest dwukolorowa w odcieniach czerwieni i zieleni, a rysunek jest najbardziej wyrazisty przy bocznym świetle, gdy uwydatniają się środkowe żyłki. Liście o kształcie wstęgi są zielone i podczas wzrostu tworzą wachlarz o szerokości około 25–35 cm. Odmiana nadaje się do nowoczesnych wnętrz, ogrodów zimowych, a także do sezonowych kompozycji w pojemnikach, gdzie kontrastuje z trawami, bluszczem lub gałązkami drzew iglastych. Dzięki wyrazistej sylwetce często stosowany jest również jako kwiat cięty.

Uprawa: Sadzi się ją od września do stycznia do doniczki tylko nieznacznie większej niż jej średnica, przy czym górna jedna trzecia cebuli pozostaje nad powierzchnią. Odpowiednie jest przepuszczalne podłoże dla roślin cebulowych z drenażem, najlepiej z dodatkiem piasku, o odczynie około pH 6,0–7,0. Do czasu wypuszczenia pędów utrzymuje się umiarkowane podlewanie, a wodę kieruje się raczej ku ściankom naczynia, aby szyjka cebuli nie pozostawała długo mokra. Po wzroście pędu podlewanie się zwiększa i wymaga bardzo jasnego stanowiska, najlepiej z kilkoma godzinami słońca dziennie, w temperaturze około 22–25 °C. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się 6–10 tygodni po posadzeniu, często między 6. a 8. tygodniem; w chłodniejszym pomieszczeniu około 16–18 °C kwiaty dłużej utrzymają się, a pęd mniej się wydłuży. Po przekwitnięciu pęd usuwa się, a roślinę uprawia się na liście, aby cebula uzupełniła zapasy; mniej więcej raz na 10–14 dni dodaje się zbilansowany nawóz. Letnie przebywanie na zewnątrz w półcieniu sprzyja roślinie; zaleca się unikanie ciągłego deszczu i bezpośredniego południowego nasłonecznienia. Pod koniec lata podlewanie stopniowo się ogranicza, liście zasychają, a cebula przechodzi w suchy spoczynek w temperaturze 10–15 °C przez 8–10 tygodni; przesadzanie do świeżego podłoża sprawdza się co 2–3 lata. Mróz poniżej 0 °C uszkadza cebule, dlatego nie przezimowują na zewnątrz. Cebule można sadzić również do gruntu po ustąpieniu ostatnich przymrozków; w tym przypadku kwitnienie zazwyczaj przesuwa się na około lipiec, jednak na zimę cebule wyjmuje się i przechowuje w suchym miejscu. Ryzykiem w uprawie bywa nadmierne podlewanie i wynikający z niego rozkład, ponadto czerwona plamistość amarylisów oraz szkodniki takie jak wełnowce, wciornastki i przędziorki, zwłaszcza przy suchym powietrzu, regularna kontrola liści pomaga w porę wykryć inwazję.

Więcej na: Instrukcja uprawy roślin cebulowych