Amarylis 'Terra Cotta Star' Hippeastrum 'Terra Cotta Star'

Opis szczegółowy produktu

Amarylis 'Terra Cotta Star' - cebulowa bylina z rodziny amarylkowatych. Rodzaj pochodzi z cieplejszych rejonów Ameryki Południowej, a uprawiane odmiany to zwykle złożone mieszańce wyhodowane do zimowego pędzenia. 'Terra Cotta Star' należy do grupy Galaxy i wyróżnia się barwą rzadko spotykaną u amarylisów: listki okwiatu mają łososiowe do terakotowych odcienie z delikatnie zieloną gardzielą, ich powierzchnia sprawia wrażenie aksamitnej, a kolor zmienia się w zależności od światła. Kwiaty są duże, mają około 18–22 cm średnicy, często po 2–4 na jednym głąbiku. Głąbiki osiągają około 50–55 cm wysokości, są bezlistne i sztywne, liście są pasowate, zielone i po przekwitnieniu tworzą zwartą kępę. W ofercie może pojawić się określenie sadzonka amarylisa, w praktyce chodzi jednak o cebulę handlową. We wnętrzu sprawdza się jako soliter w pojemniku oraz jako kwiat cięty, a terakotowy odcień dobrze komponuje się z gałązkami, suszonymi trawami i zimową zielenią. Roślina nie jest jadalna i zawiera alkaloidy typowe dla amarylkowatych, dlatego zaleca się niedopuszczanie do spożycia cebuli i liści.

Uprawa: Cebule sadzi się od września do stycznia do doniczki tylko nieznacznie większej od ich średnicy, pozostawiając górną jedną trzecią cebuli nad powierzchnią podłoża. Odpowiednie jest przepuszczalne podłoże dla roślin cebulowych z drenażem, najlepiej z dodatkiem piasku, o odczynie około pH 6,0–7,0. Do czasu wybicia pędu podlewa się oszczędnie, kierując wodę raczej przy ściance pojemnika, aby szyjka cebuli nie pozostawała długo mokra. Po wyrośnięciu głąbika zwiększa się podlewanie, a roślina wymaga bardzo jasnego stanowiska, najlepiej z kilkoma godzinami słońca dziennie, w temperaturze około 22–25 °C. Kwitnienie następuje zwykle 6–10 tygodni po posadzeniu, często między 6. a 8. tygodniem, a w chłodniejszym pomieszczeniu o temperaturze około 16–18 °C kwiaty utrzymują się dłużej i głąbik mniej się wyciąga. Po przekwitnieniu usuwa się głąbik, a roślinę uprawia się dalej dla liści, aby cebula uzupełniła zapasy, dodając zrównoważony nawóz mniej więcej raz na 10–14 dni. Wystawienie na lato w półcień korzystnie wpływa na roślinę, zaleca się jednak chronić ją przed długotrwałym deszczem i bezpośrednim słońcem w południe. Pod koniec lata stopniowo ogranicza się podlewanie, liście zasychają, a cebula przechodzi w suchy okres spoczynku w temperaturze 10–15 °C na 8–10 tygodni, przy czym przesadzanie do świeżego podłoża sprawdza się co 2–3 lata. Mróz poniżej 0 °C uszkadza cebule, dlatego nie zimuje się ich na zewnątrz. Cebule można też posadzić do gruntu po ustąpieniu ostatnich przymrozków, wówczas kwitnienie przesuwa się zwykle mniej więcej na lipiec, na zimę cebule trzeba jednak wykopać i przechowywać w suchym miejscu. Zagrożeniem w uprawie bywa nadmierne przelanie i wynikająca z niego zgnilizna, a także czerwona plamistość amarylisów oraz szkodniki, takie jak wełnowce, wciornastki i przędziorki, zwłaszcza przy suchym powietrzu, a regularna kontrola liści pomaga w porę wykryć porażenie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.01. 2026

Więcej na:  Instrukcja uprawy roślin cebulowych