Anigozanthos mix Anigozanthos

Opis szczegółowy produktu

Anigozanthos mix - mieszanka Beauty Collection kompaktowych odmian z rodzaju Anigozanthos z rodziny Haemodoraceae. Nie jest to jedna odmiana botaniczna, dlatego wysokość i wybarwienie roślin mogą się różnić. Rodzaj obejmuje kłączowe, zimozielone byliny pochodzące z południowo-zachodniej Australii, gdzie rosną na słonecznych piaszczystych równinach, w zaroślach, na skrajach lasów, a także w pobliżu miejsc okresowo wilgotnych. Mieszanka tworzy gęste kępy wąskich, taśmowatych, zielonych liści o wysokości 20–40 cm. Nad liśćmi wyrastają mocne, rozgałęzione pędy, z którymi rośliny osiągają około 30–70 cm wysokości i 25–40 cm szerokości. Od maja do września otwierają się na nich rurkowate, wyraźnie filcowate kwiaty o sześciu łatkach. Kształtem przypominają łapę kangura i w zależności od odmian wchodzących w skład mieszanki mogą być żółte, pomarańczowe, różowe, czerwone, zielonkawe lub wielobarwne. Kwiaty zwykle nie mają wyraźnego zapachu, ale ich aksamitna powierzchnia i nietypowa sylwetka są dekoracyjne także z bliska. W naturalnym zasięgu odwiedzają je przede wszystkim ptaki, w warunkach europejskich mogą dostarczać nektaru owadom. Mocne pędy nadają się na kwiat cięty i w wazonie często utrzymują się co najmniej tydzień. Mieszanka sprawdza się jako sezonowy soliter, w grupach po 6–9 roślin na m², w nowoczesnych rabatach, a także w pojemnikach z trawami ozdobnymi, lawendą, strzęplicą lub sukulentami. Roślina nie jest zwykle wymieniana jako trująca, nie jest jednak przeznaczona do spożycia.

Uprawa: Uprawa jest w polskim klimacie najpewniejsza w pojemniku, w pełnym słońcu i w miejscu osłoniętym od wiatru. Wystawienie na zewnątrz jest odpowiednie od drugiej połowy maja, gdy nie grożą już przymrozki przygruntowe. Podłoże powinno być lekkie, piaszczyste do kamienistego, próchniczne i szybko przepuszczające wodę, najlepiej o pH około 5,8–6,8. W pojemniku sprawdza się mieszanka dobrego podłoża z grubszym piaskiem, perlitem lub drobnym żwirem oraz swobodny odpływ wody. W okresie wzrostu i kwitnienia podlewa się regularnie po przeschnięciu wierzchniej warstwy podłoża, bryła korzeniowa nie powinna jednak stać w wodzie. Roślina znosi krótką suszę lepiej niż nadmiar wilgoci. Od kwietnia do sierpnia wystarcza słabsza dawka nawozu do roślin kwitnących mniej więcej raz na 3–4 tygodnie. Nawóz o wysokiej zawartości fosforu nie jest odpowiedni, ponieważ rośliny australijskie bywają wrażliwe na jego nadmiar. Przekwitłe pędy usuwa się u nasady, a po głównej fali kwitnienia można skrócić także uszkodzone liście. Mieszanka nie jest mrozoodporna. Spadek temperatury do 0 °C może uszkodzić kwiaty i liście, dlatego przed pierwszymi jesiennymi przymrozkami pojemniki przenosi się w jasne miejsce o temperaturze około 5–12 °C. Zimą podlewa się oszczędnie i nie nawozi. Przy ciepłym zimowaniu powyżej 15 °C roślina potrzebuje jak najwięcej światła.

Autor: Nikol | Rewizja: 21.7. 2026