Aralia papierodajna 'Rex' Tetrapanax papyrifer 'Rex'

Opis szczegółowy produktu

Aralia papierodajna 'Rex'  - architektoniczna odmiana gatunku pochodzącego z Tajwanu. Do uprawy wprowadzono ją ze względu na wyjątkowo duże liście i dobrą odporność, a w europejskich kolekcjach rozpowszechniła się głównie za sprawą szkółek brytyjskich i holenderskich. Roślina tworzy kępę wzniesionych, słabo rozgałęzionych pędów, które z wiekiem przekształcają się w niewielkie drzewko lub wysoki krzew. Przy ciepłych i długich okresach wegetacji może osiągnąć około 4–5 m wysokości i podobną szerokość, w typowych warunkach w Polsce po przemarzaniu pozostaje zwykle niższa, około 2–4 m. Liście są dłoniasto klapowane, szerokie na 60–100 cm, na młodych częściach delikatnie brązowo kutnerowate, latem soczyście zielone, a od spodu aksamitne. Kwiatostany pojawiają się raczej w ciepłe lata i na starszych roślinach – od późnego lata do jesieni roślina wytwarza kremowe, puszyste baldachogrona, chętnie odwiedzane przez pszczoły, a następnie drobne czarne owoce. Pędy tego gatunku tradycyjnie wykorzystywano do produkcji włókien na tzw. papier ryżowy. W kompozycjach sprawdza się jako dominanta przy oczkach wodnych, przy trawach ozdobnych, bambusach, funkiach lub wielkolistnych bylinach, gdzie wyróżnia się kontrast faktur.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych odmianę sadzi się na ciepłym, osłoniętym stanowisku, najlepiej przy południowej lub zachodniej ścianie, gdzie ograniczony jest zimowy wiatr. Odpowiada jej pełne słońce lub półcień oraz próchniczna, dobrze spulchniona gleba o stałej wilgotności, raczej lekko kwaśna do obojętnej, o pH około 5,5–7. Ważny jest drenaż, ponieważ zimowe przemoczenie bywa groźniejsze niż krótki mróz. Korzenie dobrze ukorzenionej rośliny są mrozoodporne do około -23 do -24 °C, natomiast części nadziemne często przemarzają już przy około -10 °C, a roślina wiosną ponownie wybija od korzeni. Zaleca się grubszą warstwę zimowej ściółki i pozostawienie obumarłych pędów do wiosny jako naturalnej ochrony środka kępy. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza latem – niedobór wody objawia się opadaniem liści. Wiosenne nawożenie nawozem organicznym wspiera szybki przyrost. Cięcie ogranicza się zwykle do usunięcia przemarzniętych części. Odmiana może wytwarzać odrosty korzeniowe, które w mniejszych ogrodach na bieżąco się ogranicza. Przy sadzeniu jako soliter zachowuje się odstęp około 2,5–3 m od innych drzew i krzewów, aby liście mogły w pełni się rozwinąć. Do uprawy w pojemniku wybiera się pojemność co najmniej 40–60 l, a zimowanie odbywa się w jasnym, chłodnym pomieszczeniu bez silnych mrozów. Spośród szkodników na młodych pędach pojawiają się czasem mszyce, poza tym przy właściwym bilansie wodnym odmiana jest dość odporna. Duże liście łatwo rozrywają się na wietrze, dlatego ważne jest osłonięte stanowisko.

Autor: Kristýna | Rewizja: 21.02. 2026