Arundo trzcinowata 'Variegatus' Arundo donax 'Variegatus'

Opis szczegółowy produktu

Arundo trzcinowata 'Variegatus' - okazała odmiana ozdobnej byliny trawiastej o wysokich źdźbłach i kremowobiało paskowanych liściach. Gatunek Arundo donax pochodzi z obszaru Morza Śródziemnego, południowo-zachodniej Azji i północnej Afryki, gdzie rośnie na ciepłych, wilgotnych stanowiskach, wzdłuż cieków, w rowach, na brzegach i na żyźniejszych glebach aluwialnych. Odmianę 'Variegatus' uprawia się przede wszystkim dla dekoracyjnych liści i architektonicznego pokroju. Tworzy okazałe kępy wyrastające z kłączy, o mocnych, pustych w środku, wzniesionych źdźbłach przypominających bambus. W polskich warunkach osiąga najczęściej 2–3 m wysokości i 1–1,5 m szerokości, na ciepłych, osłoniętych stanowiskach i w głębszej, żyznej glebie może być większa. Liście są długie, szerokie, zielone, z nieregularnymi kremowobiałymi do żółtawobiałych podłużnymi paskami, które wyglądają świeżo zwłaszcza wiosną i na początku lata. W chłodniejszych regionach Polski zwykle nie kwitnie, w ciepłym klimacie może wytwarzać wysokie wiechy. Odmiana sprawdza się jako soliter, sezonowa osłona, wyrazisty element pionowy przy zbiornikach wodnych, w atriach, przy tarasach, na obszernych rabatach bylinowych i w dużych pojemnikach. W mniejszym ogrodzie należy kontrolować rozrastanie się kłączy i zapewnić roślinie wydzieloną przestrzeń.

Uprawa: Odpowiednie jest stanowisko w pełnym słońcu, w ciepłym, osłoniętym i zacisznym mikroklimacie. Gleba powinna być głębsza, żyzna, próchniczna do gliniastej, przepuszczalna, ale w okresie wegetacji równomiernie wilgotna, o pH około 6,0–8,0. Znosi także wilgotniejsze gleby przy oczkach wodnych, nie może jednak długotrwale stać zimą w lodowatej wodzie bez dostępu powietrza do korzeni. W ciężkiej glebie zaleca się warstwę drenażową lub podwyższone stanowisko, w lekkiej glebie pomaga kompost i ściółka utrzymująca wilgoć. Sadzenie wykonuje się od kwietnia do czerwca lub od września do początku października, w chłodniejszych regionach pewniejsze jest sadzenie wiosenne. W nasadzeniu soliterowym sadzi się 1 roślinę, w większej grupie około 1 roślinę na m², w rozstawie 100–150 cm. Po posadzeniu wymaga regularnego podlewania, ukorzenione rośliny znoszą krótkotrwałą suszę, przy dłuższej posusze zasychają jednak końcówki liści i słabnie wzrost. Nawożenie zaleca się wiosną kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu do traw ozdobnych. Suche źdźbła ścina się przy ziemi pod koniec zimy lub wczesną wiosną, przed wyrastaniem nowych pędów. Ściółka z kompostu, liści lub zrębków chroni korzenie i ogranicza przesychanie. W uprawie pojemnikowej potrzebuje bardzo dużego pojemnika z odpływem, stabilnego ustawienia oraz regularnego podlewania i nawożenia. Mrozoodporność w osłoniętym gruncie wynosi około -15 do -20 °C, w chłodniejszych lokalizacjach zaleca się zimowe okrycie podstawy i ochronę przed zimową wilgocią. Możliwe problemy to przemarzanie, gnicie kłączy w mokrej glebie, mechaniczne uszkodzenia przez wiatr, a w ciepłych regionach nadmierne rozrastanie się kłączy.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.07. 2026