Aster nowoangielski 'Andenken an Alma Pötschke' Aster novae-angliae 'Andenken an Alma Pötschke'

Opis szczegółowy produktu

Aster nowoangielski 'Andenken an Alma Pötschke' - bardzo wyrazista i od lat sprawdzona odmiana ozdobna jesiennego astra, ceniona przede wszystkim za intensywnie karminoworóżowe do czerwonoróżowych kwiaty, wzniesiony pokrój i obfite kwitnienie późnym latem. Należy do najintensywniej wybarwionych astrów nowoangielskich i tworzy w ogrodzie rzucający się w oczy barwny akcent. Rośnie jako wysoka, zwarta bylina kępowa, zwykle o wysokości 100–150 cm, w dobrych warunkach nieco wyższa. Pokrój jest wzniesiony, zwarty i stabilny, pędy są mocne i zazwyczaj nie wymagają podpór. Liście są lancetowate, szorstkawe, ciemnozielone, gęsto osadzone na całej długości pędów i przez cały sezon wyglądają zdrowo. Kwiaty pojawiają się od sierpnia do października. Są średniej wielkości, gwiaździste, z wyraziście karminoworóżowymi do intensywnie różowoczerwonych kwiatami języczkowymi i żółtym środkiem, który stopniowo przebarwia się na pomarańczowo. Kwitnienie jest bardzo obfite i długie, a całe kępy w pełni kwitnienia są gęsto obsypane kwiatami. Roślina jest wyjątkowo atrakcyjna dla pszczół, trzmieli i motyli i należy do najcenniejszych jesiennych źródeł nektaru. Jest w pełni mrozoodporna i w odróżnieniu od wielu innych astrów bardzo odporna na mączniaka prawdziwego. Sprawdza się na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych i parkowych, w ogrodach wiejskich oraz w większych grupach. Bardzo ładnie komponuje się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, jeżówkami, rudbekiami i innymi późno kwitnącymi bylinami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie tworzy mocne pędy i obficie kwitnie. Znosi także lekki półcień, lecz kwitnie w nim słabiej i bardziej się wyciąga. Odpowiada jej żyźniejsza, przepuszczalna, równomiernie wilgotna gleba, najlepiej gliniasta do gliniasto-piaszczystej, o pH obojętnym do lekko kwaśnego (6,0–7,5). W odróżnieniu od sucholubnych astrów europejskich ma większe wymagania wodne i nie znosi długotrwałej suszy. Podlewanie jest ważne zwłaszcza latem i w okresie zawiązywania pąków. Gleba nie powinna całkowicie wysychać, ale nie może być też stale przemoczona. Zaleca się umiarkowane nawożenie – wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz do bylin. Przenawożenie azotem prowadzi do bujnego wzrostu i wylegania pędów. Jest bardzo dobrze mrozoodporna, zwykle do –30 °C, i niezawodnie zimuje w warunkach Europy Środkowej. Jest znacznie odporniejsza na mączniaka prawdziwego niż aster nowobelgijski, co stanowi jedną z jej największych zalet. Cięcie nie jest konieczne. Przekwitłe pędy można pozostawić na zimę dla efektu strukturalnego i ochrony rośliny, przycina się je dopiero wiosną. Dla utrzymania witalności zaleca się dzielenie kęp co 3–4 lata. W przypadku bardzo wysokich odmian może być wskazana lekka podpora lub wiosenne przycięcie wzmacniające.

Autor: Kamila | Rewizja: 9. 1. 2026