Asymina trójklapowa 'Davis' Asimina trójklapowa 'Davis'

Opis szczegółowy produktu

Pawpaw 'Davis' - drzewo owocowe z wschodnich Stanów Zjednoczonych, naturalnie rosnące na skrajach lasów łęgowych i wzdłuż cieków wodnych. Odmiana 'Davis' została wybrana z dzikiej przyrody przez hodowcę i entuzjastę uprawy Corwina Davisa, a w literaturze jej selekcja datowana jest na około 1959 rok. Rośnie jako mniejsze drzewo lub wielopniowy krzew o wyprostowanej, stopniowo zaokrąglonej koronie, w ogrodach zazwyczaj o wysokości 3–5 m i podobnej szerokości. Duże, jajowate liście mogą mieć 20–30 cm i jesienią przebarwiają się na żółto. Na wiosnę, najczęściej w kwietniu do maja, pojawiają się zwisające, ciemno-wiśniowe kwiaty z sześcioma płatkami. Owoce są podłużne do jajowatych, po dojrzeniu żółto-zielone, z kremowym miąższem i zapachem przypominającym banana, mango i wanilię. W kuchni wykorzystuje się głównie świeży miąższ, do kremów, sorbetów, pieczenia lub koktajli mlecznych. Owoce zazwyczaj zawierają naturalne cukry, błonnik i szereg witamin i minerałów, dlatego nadają się do zróżnicowanej diety. Spożywa się tylko miąższ, nasiona i skórka zazwyczaj nie są jedzone. Staje się płodna w 3-4 roku.

Uprawa: Wwymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i zawietrznej pozycji, gdzie nie cierpi z powodu zimnych wiatrów i późnych przymrozków. Młode rośliny w naszych warunkach lepiej znoszą lekki półcień przez pierwsze 2–3 lata, ponieważ wiosenne słońce i wiatr mogą wysuszyć liście i bryłę korzeniową. Odpowiednie jest osłonięte miejsce w pobliżu muru lub na osłoniętej stronie krzewów, z ściółką dla stabilnej wilgotności i temperatury gleby. Gleba powinna być głębsza, bogata w próchnicę i pożywna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna; w ciężkich glinach stosuje się drenaż. Zalecane pH to lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Sadzenie odbywa się najczęściej wiosną (marzec–maj) lub wczesną jesienią (wrzesień–październik). Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu, a w porze suchej gatunek jest dość wrażliwy na wysychanie, ale nadmierne podlewanie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach zaleca się regularną kontrolę wilgotności, ponieważ drobniejsze korzenie młodych roślin reagują na suszę szybciej niż korzenie drzew dojrzałych. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem do owoców. Przycinanie ogranicza się do formowania edukacyjnego i doświetlania korony. Ściółka z liści lub zrębków drzewnych stabilizuje wilgoć i chroni korzenie zimą; dla młodych nasadzeń odpowiednia jest wyższa warstwa i ochrona łodygi przed gryzieniem. Kwitnienie występuje zwykle pod koniec kwietnia do maja, zbiór w zależności od odmiany i lokalizacji przypada na wrzesień–październik, owoce zbiera się po zmiękczeniu. Mrozoodporność dojrzałych roślin wynosi około -25°C, młode nasadzenia docenią grubszą ściółkę i stanowisko bez zimowego podmoknięcia przez pierwsze 1–2 zimy. Aby zapewnić niezawodne zapylanie, zaleca się sadzenie dwóch różnych odmian, przy czym odstępy między drzewami wynoszą około 3–4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w głębokim pojemniku, z przepuszczalnym podłożem i podlewaniem bez stojącej wody; Zimą izolacja pojemnika i osłony odpływowej pomaga zapobiec przemarzaniu bryły korzeniowej. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, z okazjonalnymi mszycami, uszkodzeniami liści spowodowanymi przez wiatr lub ugryzienia zwierząt oraz słabym ukorzenieniem się rośliny w chłodne dni. Jeśli zapylacze nie są aktywne, zbiory można zwiększyć, ręcznie przenosząc pyłek między dwiema odmianami za pomocą cienkiego pędzla.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026