Asymina trójklapowa 'Overleese' Asimina triloba 'Overleese'

Opis szczegółowy produktu

Pawpaw 'Overleese' - został wybrany w Indianie (USA) w 1950 roku z dzikiego drzewa i od dawna jest uważany za stabilny wybór do ogrodów. Tworzy mniejsze drzewo o bardziej rozłożystej koronie, zazwyczaj o wysokości około 4–6 m i szerokości 3–5 m. Liście są szerokie, podłużne, często o długości 20–30 cm, latem intensywnie zielone, a jesienią przebarwiają się na intensywniejszy żółty kolor. Kwiaty pojawiają się przed pełnym ulistnieniem, zazwyczaj w maju, są pojedyncze, dzwonkowate, z sześcioma płatkami i mają ciemnopurpurowy do bordowego zabarwienia. Kwiaty przyciągają głównie muchy i chrząszcze, dlatego dla dobrego zawiązania owoców ważna jest obecność innej odmiany i odpowiedniego mikroklimatu bez długotrwałych chłodnych wiosen. Owoce dojrzewają później niż u wczesnych odmian, najczęściej od końca września do października. Skórka jest zielonożółta do żółtej, a miąższ miąższ kremowożółty, budyniowy, o przyjemnej słodyczy. Smak w pełni dojrzały przypomina banana z nutą mango i wanilii. W kuchni jest spożywany na świeżo, do kremów, lodów i smoothie, po usunięciu pestek również do pieczenia. Owoce zawierają naturalnie witaminę C, karotenoidy i błonnik; nasion nie spożywa się. Staje się płodna w 3-4 roku.

Uprawa: Wymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i osłony od wiatru, ponieważ źle znosi zimne podmuchy i późnowiosenne przymrozki. Młode rośliny w naszych warunkach lepiej znoszą lekki półcień przez pierwsze 2–3 lata, gdyż wiosenne słońce i wiatr mogą przesuszać liście oraz bryłę korzeniową. Odpowiednie będzie miejsce osłonięte, np. przy ścianie lub w zakolach krzewów, z zastosowaniem ściółki dla stabilizacji wilgotności i temperatury gleby. Gleba powinna być głęboka, próchniczna i żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna; w ciężkich glinach zaleca się drenaż. Rekomendowane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu oraz w okresach suszy, gdyż gatunek ten jest dość wrażliwy na brak wody, choć nadmierne zalanie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach warto regularnie sprawdzać wilgotność, ponieważ delikatniejsze korzenie młodych roślin reagują na przesuszenie szybciej niż u dojrzałych drzew. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną stosujemy kompost lub zbilansowany nawóz do drzew owocowych. Cięcie ogranicza się do cięcia formującego i prześwietlania korony. Ściółka z liści lub zrębków stabilizuje wilgoć i chroni korzenie zimą; w przypadku młodych nasadzeń zaleca się grubszą warstwę oraz ochronę pnia przed zgryzaniem. Kwitnienie następuje zazwyczaj od końca kwietnia do maja, zbiory w zależności od odmiany i lokalizacji przypadają na wrzesień–październik, gdy owoce miękną. Mrozoodporność dojrzałych roślin szacuje się na około -25°C; młode sadzonki przez pierwsze 1–2 zimy docenią grubszą ściółkę i stanowisko bez zimowych zastoisk wodnych. Dla pewnego zapylenia zaleca się posadzenie dwóch różnych odmian, odstępy między drzewami powinny wynosić około 3–4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa jedynie w głębokim kontenerze z przepuszczalnym podłożem i systemem odprowadzania wody; zimą pomaga izolacja donicy i osłona od wiatru, aby bryła korzeniowa nie przemarzła. Choroby i szkodniki występują rzadko, sporadycznie pojawiają się mszyce, uszkodzenia liści przez wiatr lub zwierzynę oraz słabe owocowanie przy chłodnej wiośnie. Przy słabej aktywności zapylaczy można zwiększyć plon poprzez ręczny przenos pyłku między dwiema odmianami za pomocą miękkiego pędzelka.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026