Asymina trójklapowa 'Prima' Asimina triloba 'Prima'

Opis szczegółowy produktu

Asymina trójklapowa 'Prima' - drzewo owocowe z Ameryki Północnej, w naturze rośnie w nizinnych lasach, na zboczach wąwozów i wzdłuż cieków wodnych, często w półcieniu. Odmiana 'Prima' to licencjonowana włoska selekcja, która rozpowszechniła się w Europie dzięki samopylności i bardzo dużym owocom. Korona jest wzniesiona do rozłożystej, wzrost średnio silny, w wieku dojrzałym osiąga zwykle około 4–5 m wysokości i podobną szerokość. Kwiaty pojawiają się w kwietniu i maju, są miseczkowate, ciemnopurpurowobrązowe, o średnicy około 3–5 cm. Liście są duże, eliptyczne, latem zielone, jesienią przebarwiają się na żółto. Owoce dojrzewają we wrześniu i październiku, często należą do największych w asortymencie i ważą zwykle 300–450 g. Skórka jest żółtozielona, w pełnej dojrzałości może brązowieć, miąższ żółty do intensywnie żółtego, kremowy i słodki, o tropikalnym aromacie. Zastosowanie jest wszechstronne: do deserów, kremów, sorbetów i wypieków, nasiona i skórkę się usuwa. Dojrzałe owoce szybko miękną i łatwo się obijają, dlatego zbiera się je stopniowo, gdy ustępują pod naciskiem palca, i przetwarza bez zwłoki. Miąższ naturalnie zawiera cukry, błonnik i składniki mineralne, często wspomina się też o zawartości witaminy C, jej poziom zależy jednak od stopnia dojrzałości. Owocować zaczyna w 3.–4. roku. 

Uprawa:  Wymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i miejsca osłoniętego, gdzie nie cierpi od zimnego wiatru i późnych przymrozków. Młode rośliny w naszych warunkach klimatycznych przez pierwsze 2–3 lata lepiej znoszą lekki półcień, ponieważ wiosenne słońce i wiatr mogą przesuszać liście i bryłę korzeniową. Zaleca się osłonięte stanowisko przy ścianie lub pod osłoną krzewów, ze ściółką zapewniającą stabilną wilgotność i temperaturę gleby. Gleba powinna być głęboka, próchniczna i żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, na ciężkich glebach gliniastych sprawdza się drenaż. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Sadzi się najczęściej wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Podlewanie ma kluczowe znaczenie po posadzeniu i w okresach suszy, gatunek jest raczej wrażliwy na przesuszenie, nadmiar wody zwiększa jednak ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach sprawdza się regularna kontrola wilgotności, ponieważ delikatniejsze korzenie młodych roślin reagują na przesuszenie szybciej niż u starszych drzew. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub zrównoważony nawóz do drzew owocowych. Cięcie ogranicza się do formowania i prześwietlania korony. Ściółka z liści lub zrębków stabilizuje wilgotność i zimą chroni korzenie, przy młodych nasadzeniach zaleca się grubszą warstwę oraz ochronę pnia przed zgryzaniem. Kwitnienie przypada zwykle na koniec kwietnia i maj, zbiór w zależności od odmiany i położenia na wrzesień–październik, owoce zbiera się, gdy zmiękną. Mrozoodporność dojrzałych roślin podaje się na około -25°C, młode nasadzenia przez pierwsze 1–2 zimy docenią grubszą ściółkę i stanowisko bez zimowego zalewania. Dla pewnego zapylenia sprawdza się posadzenie dwóch różnych odmian, rozstaw między drzewami wynosi około 3–4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w głębokim pojemniku, z przepuszczalnym podłożem i podlewaniem bez zastoju wody, zimą pomaga izolacja pojemnika i osłonięte miejsce, aby bryła korzeniowa nie przemarzała. Choroby i szkodniki występują raczej marginalnie, czasem pojawiają się mszyce, uszkodzenia liści przez wiatr lub zgryzanie przez zwierzynę oraz słabe zawiązywanie owoców przy chłodnej wiośnie. Przy słabej aktywności owadów zapylających plon można zwiększyć ręcznym przenoszeniem pyłku między dwiema odmianami za pomocą miękkiego pędzelka.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026