Asymina trójklapowa 'Sweet Alice' Asimina triloba 'Sweet Alice'

Opis szczegółowy produktu

Asymina trójklapowa 'Sweet Alice' - północnoamerykańskie drzewo owocowe, naturalnie rosnące w podszycie lasów liściastych i na wilgotniejszych stanowiskach wzdłuż potoków. Odmiana 'Sweet Alice' należy do historycznych selekcji, została wybrana w Wirginii Zachodniej w latach 30. XX wieku i rozpowszechniła się w uprawie dzięki dużym, słodkim owocom. Wzrost jest bardziej zwarty niż u niektórych nowszych odmian, w wieku dojrzałym osiąga około 3,5–4,5 m wysokości i 3–4 m szerokości. Wiosną, zwykle w kwietniu i maju, pojawiają się miseczkowate kwiaty o ciemnopurpurowobrązowej barwie i średnicy około 4–5 cm, często jeszcze przed pełnym rozwinięciem liści. Liście są duże, eliptyczne, latem zielone, jesienią przebarwiają się na żółto. Owoce dojrzewają we wrześniu do początku października, skórka jest żółtozielona, a miąższ pomarańczowożółty, kremowy, słodki i wyraźnie aromatyczny. Typowa masa owocu wynosi około 200–350 g w zależności od stanowiska. W kuchni sprawdza się w kremach, lodach, pucharach owocowych i ciastach, nasiona i skórkę się usuwa. Dojrzałe owoce szybko miękną, dlatego zbiera się je stopniowo i przetwarza wkrótce po zbiorze, w chłodzie wytrzymują tylko kilka dni. Miąższ naturalnie zawiera cukry, błonnik i składniki mineralne, często podaje się także zawartość witaminy C, jednak wartości różnią się w zależności od stopnia dojrzałości. Owocować zaczyna w 3.–4. roku. 

Uprawa:  Wymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i stanowiska osłoniętego od wiatru, gdzie nie cierpi od zimnych wiatrów i przymrozków późnowiosennych. Młode rośliny w naszych warunkach klimatycznych przez pierwsze 2–3 lata lepiej znoszą lekki półcień, ponieważ wiosenne słońce i wiatr mogą przesuszać liście i bryłę korzeniową. Odpowiednie jest stanowisko chronione przy ścianie lub w osłonie krzewów, ze ściółką zapewniającą stabilną wilgotność i temperaturę gleby. Gleba powinna być głęboka, próchniczna i żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, na ciężkich glebach gliniastych przydaje się drenaż. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0. Sadzi się najczęściej wiosną (marzec–maj) lub na początku jesieni (wrzesień–październik). Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w okresach suszy, gatunek jest raczej wrażliwy na przesuszenie, nadmiar wody zwiększa jednak ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach sprawdza się regularna kontrola wilgotności, ponieważ delikatniejsze korzenie młodych roślin reagują na przesuszenie szybciej niż u starszych drzew. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną kompost lub zrównoważony nawóz do drzew owocowych. Cięcie ogranicza się do formowania i prześwietlania korony. Ściółka z liści lub zrębków stabilizuje wilgotność i zimą chroni korzenie, w młodych nasadzeniach zaleca się grubszą warstwę oraz ochronę pnia przed zgryzaniem. Kwitnienie przypada zwykle na koniec kwietnia i maj, zbiór w zależności od odmiany i położenia we wrześniu–październiku, owoce zbiera się, gdy zmiękną. Mrozoodporność dojrzałych roślin określa się na około -25°C, młode nasadzenia przez pierwsze 1–2 zimy docenią grubszą ściółkę i stanowisko bez zimowego zalewania. Dla pewnego zapylenia sprawdza się posadzenie dwóch różnych odmian, rozstaw między drzewami wynosi około 3–4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w głębokim pojemniku, z przepuszczalnym podłożem i podlewaniem bez zastoju wody, zimą pomaga izolacja pojemnika i osłonięte miejsce, aby bryła korzeniowa nie przemarzała. Choroby i szkodniki pojawiają się raczej rzadko, czasem występują mszyce, uszkodzenia liści przez wiatr lub zgryzanie przez zwierzynę oraz słabe zawiązywanie owoców przy chłodnej wiośnie. Przy słabej aktywności owadów zapylających plon można zwiększyć, ręcznie przenosząc pyłek między dwiema odmianami delikatnym pędzelkiem.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026