Asymina trójklapowa 'Sweet Alice' Asimina trójklapowa 'Sweet Alice'

Opis szczegółowy produktu

Asymina trójklapowa 'Sweet Alice' - północnoamerykańskie drzewo owocowe naturalnie rosnące w podszycie lasów liściastych i na wilgotniejszych stanowiskach wzdłuż strumieni. Odmiana 'Sweet Alice' należy do historycznych wyborów, została wybrana w Zachodniej Wirginii w latach 30. XX wieku i rozpowszechniła się w uprawie dzięki dużym, słodkim owocom. Wzrost jest zazwyczaj bardziej zwarty niż u niektórych nowszych odmian, w dorosłości oczekuje się około 3,5–4,5 m wysokości i 3–4 m szerokości. Na wiosnę, zazwyczaj w kwietniu lub maju, pojawiają się miseczkowate kwiaty w kolorze ciemnopurpurowo-brązowym o średnicy około 4–5 cm, często jeszcze przed pełnym rozwojem liści. Liście są duże, eliptyczne, latem zielone, a jesienią żółkną. Owoce dojrzewają we wrześniu do początku października, skórka jest żółtozielona, miąższ miękki pomarańczowożółty, kremowy, słodki i wyraźnie aromatyczny. Typowa masa owocu waha się w granicach 200–350 g w zależności od stanowiska. W kuchni znajduje zastosowanie w kremach, lodach, deserach owocowych i ciastach, nasiona i skórka są usuwane. Dojrzałe owoce szybko miękną, dlatego są zbierane stopniowo i przetwarzane wkrótce po zbiorze, w chłodzie wytrzymują tylko kilka dni. Miąższ naturalnie zawiera cukry, błonnik i minerały, często podaje się również zawartość witaminy C, jednak wartości różnią się w zależności od dojrzałości. Staje się płodna w 3-4 roku.

Uprawa: Wymaga ciepłego mikroklimatu, pełnego słońca i osłonięcia od wiatru, gdzie nie jest narażona na zimne wiatry i późne przymrozki. Młode rośliny w naszych warunkach lepiej znoszą pierwsze 2-3 lata w lekkim półcieniu, ponieważ wiosenne słońce i wiatr mogą wysuszać liście i bryłę korzeniową. Wskazane jest stanowisko osłonięte przy ścianie lub w zaciszu krzewów, z mulczem zapewniającym stabilną wilgotność i temperaturę gleby. Gleba powinna być głęboka, próchniczna i żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna; w ciężkich glinach przyda się drenaż. Zalecane pH to lekko kwaśne do neutralnego, około 5,5-7,0. Sadzenie najczęściej odbywa się wiosną (marzec-maj) lub na początku jesieni (wrzesień-październik). Podlewanie jest kluczowe po posadzeniu i w okresach suszy; gatunek jest raczej wrażliwy na przesuszenie, ale nadmierne nawodnienie zwiększa ryzyko gnicia korzeni. W pierwszych sezonach zaleca się regularne sprawdzanie wilgotności, ponieważ delikatniejsze korzenie młodych roślin reagują na przesuszenie szybciej niż u dojrzałych drzew. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną kompostem lub zbilansowanym nawozem do drzew owocowych. Cięcie ogranicza się do formowania wychowawczego i przerzedzania korony. Ściółka z liści lub zrębków stabilizuje wilgotność i zimą chroni korzenie; w przypadku młodych nasadzeń zalecana jest grubsza warstwa i ochrona pnia przed zgryzaniem. Kwitnienie następuje zazwyczaj pod koniec kwietnia do maja, zbiory w zależności od odmiany i lokalizacji od września do października, owoce zbiera się po zmiękczeniu. Mrozoodporność dojrzałych roślin podawana jest na około -25°C, młode nasadzenia docenią pierwsze 1-2 zimy z grubszą ściółką i stanowisko bez zimowego zamokrenia. Dla niezawodnego zapylenia zaleca się sadzenie dwóch różnych odmian, odległości między drzewami wynoszą około 3-4 m. Uprawa w pojemniku jest możliwa tylko w głębokim kontenerze, z przepuszczalnym podłożem i podlewaniem bez zastojów wody; zimą pomocna jest izolacja pojemnika i osłonięcie od wiatru, aby bryła korzeniowa nie przemarzła. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, czasami pojawiają się mszyce, uszkodzenia liści przez wiatr lub zgryzanie przez zwierzęta oraz słabe zawiązywanie owoców przy chłodnej wiośnie. Przy słabej aktywności zapylaczy można zwiększyć plony poprzez ręczne przenoszenie pyłku między dwiema odmianami za pomocą delikatnego pędzelka.

Autor: Kristýna | Rewizja: 11.02.2026