Aukuba japońska 'Crotonifolia' Aucuba japonica 'Crotonifolia'

Opis szczegółowy produktu

Aukuba japońska 'Crotonifolia' - zimozielony krzew z rodziny garriowatych (Garryaceae), pochodzący z wilgotnych lasów i zarośli wschodniej Azji, zwłaszcza Japonii, Korei, Tajwanu i Chin. Odmiana 'Crotonifolia' należy do najczęściej uprawianych form pstrolistnych i jest ceniona za duże, skórzaste, błyszczące liście gęsto upstrzone złotożółtymi plamami. Krzew rośnie wolno do umiarkowanie szybko, zwykle osiąga 1,2–1,8 m wysokości i szerokości, w bardzo dobrym mikroklimacie i na wilgotniejszych stanowiskach około 2 m. Wiosną, najczęściej w kwietniu i maju, pojawiają się drobne kwiaty w purpurowym odcieniu. 'Crotonifolia' jest odmianą żeńską, dlatego do zawiązania owoców zwykle potrzebna jest rosnąca w pobliżu męska roślina aukuby, na przykład Aucuba japonica 'Golden King' lub 'Mr. Goldstrike'. Po zapyleniu od września pojawiają się owalne do kulistych jagody o intensywnie czerwonej barwie, które często utrzymują się do zimy i pięknie kontrastują z plamistym ulistnieniem. Roślina nadaje się do cienistych części ogrodu, pod ściany północne, do podszytu wyższych drzew i krzewów oraz do zieleni miejskiej, gdzie dobrze znosi zanieczyszczone powietrze. W kompozycjach sprawdza się z mahonią, trzmieliną, paprociami i funkiami, a także jako swobodny żywopłot.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu do pełnego cienia, na słońcu liście mogą czernieć lub ulegać poparzeniu, zwłaszcza zimą i przedwiośniem przy połączeniu słońca i mrozu. Odpowiada jej gleba próchniczna, żyzna, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 5,5–7,2, na glebach ciężkich i podmokłych wzrasta ryzyko uszkodzenia korzeni. W Polsce sadzi się ją najczęściej wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku. Podlewanie jest ważne przez pierwsze dwa sezony, po ukorzenieniu krzew radzi sobie także w suchszym cieniu. Nawożenie kompostem lub nawozem o spowolnionym działaniu wiosną sprzyja gęstości ulistnienia. Cięcie ogranicza się do wiosennego prześwietlenia i skrócenia pędów po zimie, roślina dobrze odbija również ze starszego drewna. Uprawa w pojemniku jest możliwa w osłoniętym miejscu przy regularnym podlewaniu i dobrym drenażu. Mrozoodporność dojrzałych roślin w naszych warunkach klimatycznych wynosi około -23 do -24 °C, młode krzewy wymagają zimowego okrycia i stanowiska bez zimowego słońca. Owoce i liście są po spożyciu lekko trujące, dlatego zaleca się ostrożność w obecności dzieci. Na żywopłot rośliny sadzi się w odstępach około 0,8–1,2 m, zależnie od docelowej gęstości. Wskazane jest ściółkowanie korą, które stabilizuje wilgotność i ogranicza wahania temperatury przy korzeniach. Zimą w okresach bez mrozu korzystne jest umiarkowane podlewanie. Z chorób może wystąpić plamistość liści, a przy długotrwałym przemoczeniu zgnilizna korzeni, ze szkodników znaczenie mają mszyce i miseczniki. Wietrzne, wysuszające stanowiska pogarszają zimowy wygląd liści, dlatego korzystne jest miejsce osłonięte od wiatru.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.2. 2026