Aukuba japońska 'Picturata' Aucuba japonica 'Picturata'

Opis szczegółowy produktu

Aukuba japońska 'Picturata' - wiecznie zielony krzew z rodziny rokitnikowatych, pochodzący z wilgotnych lasów i wąwozów Azji Wschodniej. Odmiana 'Picturata' należy do form cętkowanych znanych jako „laurowiśnia plamista” i przyciąga uwagę dużymi, skórzastymi liśćmi, które mają intensywnie zielony brzeg i wyrazisty żółty środek, często uzupełniony drobnymi żółtymi kropkami. W czeskich ogrodach ma zazwyczaj wolniejszy wzrost i osiąga około 1–1,5 m wysokości i szerokości, na żyznej glebie może z czasem być wyższa. Od kwietnia do maja w kątach liści pojawiają się drobne purpurowe kwiaty. U roślin żeńskich po zapyleniu rozwijają się eliptyczne, błyszczące czerwone jagody, które dojrzewają od września i często pozostają na krzewie do zimy. Owoce mają charakter ozdobny i nie są przeznaczone do spożycia. W kompozycji odmiana sprawdzi się jako soliter do zacienionych zakątków, w podszyciach pod drzewami lub jako niski żywopłot, gdzie dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, rododendronami, mahoniami i innymi cieniolubnymi krzewami. Liście mają zazwyczaj 10–20 cm długości, są twarde i błyszczące w dotyku, dzięki czemu są dekoracyjne nawet w miesiącach zimowych, kiedy w ogrodzie brakuje kolorów. Dla uzyskania obfitszego owocowania w pobliżu często uprawia się męską roślinę aukuby, która zapewnia zapylenie kwiatów żeńskich.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu do pełnego cienia, na słońcu liście mogą czernieć lub ulegać poparzeniom, szczególnie zimą i wczesną wiosną przy połączeniu słońca i mrozu. Gleba powinna być próchniczna, żyzna, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 5,5–7,2, na ciężkich i podmokłych glebach wzrasta ryzyko uszkodzenia korzeni. Sadzenie w Czechach najczęściej odbywa się wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku. Podlewanie jest ważne w pierwszych dwóch sezonach, po ukorzenieniu się krzew radzi sobie nawet z suchszym cieniem. Nawożenie kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem wiosną sprzyja gęstości liści. Cięcie ogranicza się do wiosennego prześwietlania i skracania pędów po zimie, roślina dobrze odrasta nawet ze starszego drewna. Uprawa w pojemniku jest możliwa w zacisznym miejscu z regularnym podlewaniem i drenażem. Mrozoodporność dojrzałych roślin w naszych warunkach wynosi około -23 do -24 °C, młode krzewy docenią okrycie zimowe i stanowisko bez zimowego słońca. Owoce i liście są przy spożyciu lekko trujące, dlatego zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w obecności dzieci. Dla żywopłotu rośliny sadzi się w odległości około 0,8–1,2 m od siebie, w zależności od docelowej gęstości. Zalecane jest ściółkowanie korą, która stabilizuje wilgotność i ogranicza wahania temperatury u korzeni. Zimą, w okresach bez mrozu, korzystne jest umiarkowane podlewanie. Z chorób może pojawić się plamistość liści, a przy długotrwałym przemoczeniu zgnilizna korzeni, ze szkodników znaczenie mają mszyce i tarczniki. Wietrzne, suche stanowiska pogarszają zimowy wygląd liści, dlatego korzystne jest osłonięcie od wiatru.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.2.2026