Aukuba japońska 'Rozannie' Aucuba japonica 'Rozannie'

Opis szczegółowy produktu

Japonska aukuba 'Rozannie' - wiecznie zielony krzew wyróżniający się swoimi adaptacyjnymi właściwościami. Odmiana 'Rozannie' została wyselekcjonowana w holenderskiej hodowli A. A. Peerenboom przed 1980 rokiem i wyróżnia się zwartym, zaokrąglonym pokrojem. W czeskich ogrodach zazwyczaj dorasta do 1–1,5 m wysokości i szerokości, z skórzastymi, błyszczącymi liśćmi o ciemnozielonym kolorze. Liście są zazwyczaj eliptyczne do lancetowatych, o długości około 8–15 cm, z delikatnie piłkowanym brzegiem i wyraźnie skórzastą teksturą. W kwietniu do czerwca w kątach liści pojawiają się niepozorne kwiatostany drobnych, purpurowo-czerwonych kwiatów. Roślina posiada kwiaty męskie i żeńskie, dlatego owocuje nawet bez zapylacza, jednak obecność innej aukuby zazwyczaj zwiększa owocowanie. Od września dojrzewają dekoracyjne, jaskrawoczerwone jagody, które często pozostają na krzewie przez część zimy. Owoce są ozdobne i nieprzeznaczone do spożycia, przy manipulacji rośliną zaleca się używanie rękawic. 'Rozannie' sprawdzi się jako soliter do zacienionych zakątków, w podszycie pod drzewami, przy północnych ścianach oraz w grupie dla całorocznej struktury, gdzie dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, rododendronami i cieniolubnymi trawami. W miejscach suchego cienia pod korzeniami drzew zachowuje liście nawet tam, gdzie wiele zimozielonych krzewów przerzedza się, a także znosi miejskie środowisko i osłonięte miejsca przy budynkach.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu do pełnego cienia, na słońcu liście mogą czernieć lub ulegać poparzeniom, szczególnie zimą i wczesną wiosną przy połączeniu słońca i mrozu. Gleba powinna być próchniczna, żyzna, równomiernie wilgotna, ale przepuszczalna, o zalecanym pH około 5,5–7,2, na ciężkich i podmokłych glebach wzrasta ryzyko uszkodzenia korzeni. Sadzenie w Czechach najczęściej odbywa się wiosną od marca do maja lub jesienią we wrześniu i październiku. Podlewanie jest ważne w pierwszych dwóch sezonach, po ukorzenieniu się krzew radzi sobie nawet z suchszym cieniem. Nawożenie kompostem lub wolno rozpuszczalnym nawozem wiosną sprzyja gęstości liści. Cięcie ogranicza się do wiosennego prześwietlania i skracania pędów po zimie, roślina dobrze odrasta nawet ze starszego drewna. Uprawa w pojemniku jest możliwa w zacisznym miejscu z regularnym podlewaniem i drenażem. Mrozoodporność dojrzałych roślin w naszych warunkach wynosi około -23 do -24 °C, młode krzewy docenią okrycie zimowe i stanowisko bez zimowego słońca. Owoce i liście są przy spożyciu lekko trujące, dlatego zaleca się zachowanie szczególnej ostrożności w obecności dzieci. Dla żywopłotu rośliny sadzi się w odległości około 0,8–1,2 m od siebie, w zależności od docelowej gęstości. Zalecane jest ściółkowanie korą, która stabilizuje wilgotność i ogranicza wahania temperatury u korzeni. Zimą, w okresach bez mrozu, korzystne jest umiarkowane podlewanie. Z chorób może pojawić się plamistość liści, a przy długotrwałym przemoczeniu zgnilizna korzeni, ze szkodników znaczenie mają mszyce i tarczniki. Wietrzne, suche stanowiska pogarszają zimowy wygląd liści, dlatego korzystne jest osłonięcie od wiatru.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.2.2026