Azalia 'Northern Hi-Lights' Azalia 'Northern Hi-Lights'

Opis szczegółowy produktu

Azalia 'Northern Hi-Lights' - odmiana zrzucająca liście z serii Northern Lights, wyhodowana na University of Minnesota i wprowadzona do sprzedaży w 1994 roku. Należy do wielkokwiatowych azalii typu knap-hill, które zostały skrzyżowane w celu osiągnięcia wyjątkowej odporności pąków kwiatowych na mróz. W naszych warunkach ogrodowych rośnie raczej wolno do średnio szybko i zazwyczaj osiąga 1,2–1,5 m wysokości i 1,2–1,5 m szerokości. Pokrój jest wyprostowany do lekko rozłożystego, z licznymi pędami szkieletowymi od podstawy. Liście są zrzucające liście, eliptyczne do jajowatych, średniozielone, o długości około 5–7 cm. Jesienią przebarwiają się na intensywne odcienie czerwieni burgundzkiej i wina, przedłużając efekt ozdobny krzewu. Kwitnienie trwa od połowy maja do początku czerwca. W kulistych kwiatostanach pojawiają się po 7-10 sztuk szeroko lejkowate kwiaty, z zewnątrz często lekko zaróżowione, wewnątrz kremowobiałe do jasnożółtych z wyraźnym złotożółtym rysunkiem na górnym płatku. Zapach jest słodki, dość intensywny i dobrze wyczuwalny w bezwietrzne dni. Kwiaty są ulubione przez zapylacze, zwłaszcza pszczoły. Odmiana sprawdza się jako soliter, w wrzosowiskach, w grupach azalii i w mieszanych nasadzeniach z iglakami i zimozielonymi rododendronami. Podobnie jak wszystkie azalie zawiera substancje toksyczne, dlatego nie należy jej sadzić w pobliżu grządek jadalnych.

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe Rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (choć zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonu, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które raczej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje częściowe słońce lub półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie wyłamujemy, aby nie wyczerpywały krzewu dalej.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Krystyna| Rewizja: 10.12.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów