Azalia 'St. Lem' Azalia 'Św. Brzeg

Opis szczegółowy produktu

Azalia 'St. Lem' - atrakcyjna, wielkokwiatowa azalia polskiej hodowli, wywodząca się z mieszańców Rhododendron occidentale i R. mollis. Nazwa nawiązuje do pisarza Stanisława Lema i podkreśla polskie pochodzenie odmiany. W naszych warunkach tworzy średniej wielkości krzew o wysokości około 1,3–1,5 m i podobnej szerokości, o nieregularnym, lekko półkulistym pokroju. Liście są podłużnie eliptyczne, średniozielone i wyraźnie unerwione, jesienią przebarwiają się na żółte do pomarańczowych odcieni, dzięki czemu krzew pozostaje efektowny również po kwitnieniu. W drugiej połowie maja, czasem na początku czerwca, otwierają się duże, szeroko lejkowate kwiaty o średnicy około 7–8 cm, zebrane w kuliste kwiatostany po kilka sztuk. Pąki kwiatowe są ciemnopomarańczowe, po rozwinięciu dominuje ciepły żółty kolor z pomarańczową plamką na górnym płatku i lekko pofalowanymi brzegami płatków korony, kwiaty przyjemnie pachną. Azalia 'St. Lem' sprawdzi się jako soliter we wjazdowych partiach ogrodu, w kompozycjach wrzosowiskowych oraz w mieszanych grupach z innymi azaliami i rododendronami, delikatne kwiaty jednocześnie przyciągają zapylacze. Podobnie jak inne rododendrony, zawiera substancje toksyczne i nie jest przeznaczona do spożycia, co należy uwzględnić przy sadzeniu w ogrodach z dziećmi lub zwierzętami domowymi.

Należy do tej samej grupy co znacznie większe Rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (chociaż zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonka, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które bardziej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się gałęzi i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie usuwamy, aby nie wyczerpywały krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów