Azalia 'St. Lem' Rhododendron 'St. Lem'

Opis szczegółowy produktu

Azalia 'St. Lem' - atrakcyjna, wielkokwiatowa azalia z polskiej hodowli, wywodząca się z mieszańców Rhododendron occidentale i R. mollis. Nazwa przywołuje pisarza Stanisława Lema i podkreśla polskie pochodzenie odmiany. W naszych warunkach klimatycznych tworzy średniej wielkości krzew o wysokości około 1,3–1,5 m i podobnej szerokości, o nieregularnym, lekko półkulistym pokroju. Liście są podłużnie eliptyczne, średnio zielone i wyraźnie unerwione. Jesienią przebarwiają się na odcienie żółte do pomarańczowych, dzięki czemu krzew pozostaje ozdobny także po przekwitnieniu. W drugiej połowie maja, czasem dopiero na początku czerwca, otwierają się duże, szeroko lejkowate kwiaty o średnicy około 7–8 cm, zebrane po kilka w kuliste kwiatostany. Pąki są ciemnopomarańczowe, po rozwinięciu przeważa ciepła żółta barwa z pomarańczową plamą na górnym płatku i lekko falistymi brzegami płatków korony. Kwiaty przyjemnie pachną. Azalia 'St. Lem' sprawdzi się jako soliter przy wejściu do ogrodu, w kompozycjach wrzosowiskowych oraz w grupach mieszanych z innymi azaliami i rododendronami, a jej delikatne kwiaty przyciągają owady zapylające. Podobnie jak inne rododendrony zawiera substancje toksyczne i nie nadaje się do spożycia, co warto uwzględnić przy sadzeniu w ogrodach, z których korzystają dzieci lub zwierzęta domowe.

Azalie należą do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W odróżnieniu od nich są niższe (choć zdarzają się również większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Podczas gdy kwiaty rododendronów mają raczej kształt dzwonkowaty, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Przy niewielkiej ilości miejsca idealnym wyborem są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż wzwyż. Większość azalii preferuje stanowisko częściowo słoneczne lub półcień (bezpośrednie słońce może powodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła prowadzi do wyciągania się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca. Przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały dalej krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym, wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do przemoczenia. Przy sadzeniu zaleca się wymieszanie gleby z torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stałą wilgotność i poprawia przewiewność gleby. Powierzchnię można wyściółkować drobną korą lub ziemią liściową, co ogranicza wahania temperatury i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest miękka woda, która nie zaburza kwasowości gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do rododendronów, wiosną, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina w naturalny sposób zachowuje zwarty pokrój. Po przekwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę pod lekkim okryciem z gałązek iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zalaniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Do utworzenia niskiego nasadzenia stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Nikol | Rewizja: 24.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów