Azalia 'Tunis' Azalia 'Tunis'

Opis szczegółowy produktu

Azalia 'Tunis' - krzew liściasty średniej wielkości, który w dorosłości osiąga wysokość około 50–150 cm i szerokość około 100 cm. Jej kwiaty rozkwitają od drugiej połowy maja do czerwca. Są lejkowate, duże, szeroko otwarte, o wyrazistej, nasyconej kombinacji łososiowo-czerwonego do morelowo-czerwonego koloru. Końce płatków są wyraźnie pofalowane. Liście są eliptyczne do owalnych, średniozielone, półzimozielone. Mrozoodporność jest wysoka, osiąga około –25 °C. Podczas ostrzejszych zim może dojść do opadnięcia liści. Poszczególne części rośliny zawierają substancje toksyczne, które po spożyciu mogą być niebezpieczne dla ludzi i zwierząt. Jest interesująca do ogrodu przede wszystkim jako ozdobny krzew zdrewniały, który w miesiącach wiosennych wnosi wyrazisty kolor i strukturę. Dobrze nadaje się jako element soliterowy na rabacie mieszanej, do półcienistych zakątków ogrodu lub do pojemników. Sprawdzi się również w nasadzeniach grupowych z innymi roślinami kwasolubnymi.

Należy do tej samej grupy co znacznie większe Rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (chociaż zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonka, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które bardziej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się gałęzi i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie usuwamy, aby nie wyczerpywały krzewu.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu do lekkiego półcienia, w miejscu osłoniętym od zimnych przeciągów i kotlin mrozowych. Ziemia powinna być próchnicza, luźna, dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna i kwaśna w zakresie pH około 4,5–6,0, z dodatkiem torfu, liściówki lub iglastej ściółki. Rośliny sadzi się płytko, z szyjką korzeniową na poziomie otaczającego terenu, do dołków wzbogaconych torfem i specjalnym podłożem dla azalii i rododendronów. Termin sadzenia jest odpowiedni od marca do maja lub od września do października, w przypadku roślin pojemnikowych również w chłodniejszych miesiącach letnich przy zapewnieniu odpowiedniego nawadniania. Podlewanie powinno utrzymywać podłoże wilgotne, nie rozmokłe, w okresie tworzenia pąków pod koniec czerwca ważne jest, aby nie dopuścić do wysuszenia bryły korzeniowej. Nawożenie odbywa się umiarkowanie, raz lub dwa razy w roku nawozem dla azalii i rododendronów, najlepiej wiosną i po kwitnieniu. Odmiana jest oceniana jako w pełni mrozoodporna, z tolerancją około -23 do -25 °C, w naszych ogrodach zazwyczaj dobrze zimuje nawet w trudniejszych warunkach przy odpowiednim ściółkowaniu korą lub liśćmi. Cięcie nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie przekwitłe kwiatostany i ewentualnie słabe lub uszkodzone pędy. Przy dłuższych okresach suszy lub na niewłaściwym stanowisku azalia może być bardziej podatna na choroby grzybowe, mączniaka lub inwazję szkodników, takich jak opuchlak czy mszyce, dlatego zalecany jest regularny mulcz, równomierna wilgotność i monitorowanie stanu zdrowia krzewu. Optymalny rozstaw dla swobodnego sadzenia wynosi około 1,5 m między krzewami, przy gęstszych grupach stosuje się około 1 rośliny na 1–1,5 m².

Autor: Lucie | Rewizja: 8.12. 2025