Azalia 'Tunis' Rhododendron 'Tunis'

Opis szczegółowy produktu

Azalia 'Tunis' - krzew liściasty średniej wielkości, który w wieku dojrzałym osiąga wysokość około 50–150 cm i szerokość około 100 cm. Kwiaty rozwijają się od drugiej połowy maja do czerwca. Są lejkowate, duże, szeroko otwarte, w wyrazistym, intensywnym połączeniu barwy łososiowoczerwonej do morelowoczerwonej. Końce płatków są wyraźnie faliste. Liście są eliptyczne do owalnych, średnio zielone, półzimozielone. Mrozoodporność jest wysoka i sięga około –25 °C. W ostrzejsze zimy liście mogą opadać. Poszczególne części rośliny zawierają substancje toksyczne, które po spożyciu mogą być niebezpieczne dla ludzi i zwierząt. W ogrodzie jest ceniona przede wszystkim jako dekoracyjny krzew, który wiosną wnosi wyrazisty kolor i strukturę. Dobrze sprawdza się jako soliter na rabacie mieszanej, w półcienistych zakątkach ogrodu lub w pojemnikach. Można ją sadzić także w grupach z innymi roślinami kwasolubnymi.

Należy do tej samej grupy co znacznie większe różaneczniki. W odróżnieniu od nich azalie są mniejsze (choć zdarzają się także większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Podczas gdy różaneczniki mają kwiaty raczej dzwonkowate, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób dysponujących niewielką przestrzenią idealne są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż w górę. Większość azalii preferuje stanowiska częściowo nasłonecznione lub półcieniste (pełne słońce może powodować oparzenia, zbyt mało światła sprawia natomiast, że pędy i kwiaty się wyciągają). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały krzewu.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w lekkim półcieniu, na osłoniętym stanowisku, bez zimnych przeciągów i zastoisk mrozowych. Gleba powinna być próchniczna, pulchna, dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna i kwaśna, o pH w zakresie około 4,5–6,0, z dodatkiem torfu, kompostu liściowego lub ściółki iglastej. Rośliny sadzi się płytko, z szyjką korzeniową na poziomie otaczającego terenu, do dołków wzbogaconych torfem i specjalnym podłożem do azalii i różaneczników. Sadzenie wykonuje się od marca do maja lub od września do października, a w przypadku roślin w pojemnikach także w chłodniejszych miesiącach letnich, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego podlewania. Podlewanie powinno utrzymywać podłoże wilgotne, ale nie rozmoknięte, a w okresie zawiązywania pąków pod koniec czerwca ważne jest, by bryła korzeniowa nie przeschła. Nawożenie jest umiarkowane, raz lub dwa razy w roku nawozem do azalii i różaneczników, najlepiej wiosną i po przekwitnieniu. Odmiana jest uznawana za w pełni mrozoodporną, o tolerancji około −23 do −25 °C, w naszych warunkach klimatycznych zwykle dobrze zimuje nawet w surowszych rejonach przy odpowiedniej ściółce z kory lub kompostu liściowego. Cięcie nie jest konieczne, po kwitnieniu usuwa się jedynie przekwitłe kwiatostany oraz ewentualnie słabe lub uszkodzone pędy. Podczas dłuższej suszy lub na nieodpowiednim stanowisku azalia może być bardziej podatna na choroby grzybowe, mączniaka prawdziwego lub ataki szkodników, takich jak opuchlaki czy mszyce, dlatego zaleca się regularne ściółkowanie, równomierną wilgotność i obserwację stanu zdrowia krzewu. Optymalna rozstawa przy sadzeniu swobodnym wynosi około 1,5 m między krzewami, w gęstszych grupach sadzi się około 1 roślinę na 1–1,5 m².

Autor: Lucie | Rewizja: 8.12. 2025