Azalia japońska 'Addy Wery' Rhododendron obtusum 'Addy Wery'

Opis szczegółowy produktu

Azalea japońska 'Addy Wery' - należy do zimozielonych lub półzimozielonych azalii z grupy Kurume, które wywodzą się z japońskiej hodowli ogrodniczej. Ta odmiana powstała z krzyżówki 'Suetsumu' i 'Malvaticum' i została zarejestrowana w 1940 roku. W 1950 roku otrzymała wyróżnienie Award of Merit. Tworzy gęsty, wzniesiony, a z czasem szeroko krzewiasty pokrój. W wieku około 10 lat osiąga wysokość około 1–1,2 m i szerokość około 0,8 m, w pełni dojrzałe okazy zazwyczaj mierzą od 1 do 1,5 m. Liście są małe, eliptyczne, skórzaste i błyszczące, w kolorze ciemnozielonym. W łagodniejszych warunkach część liści pozostaje na krzewie przez zimę. Od kwietnia do maja rozkwitają lejkowate, pojedyncze kwiaty o szerokości około 4–4,5 cm. Mają intensywny pomarańczowoczerwony do ciemnoczerwonego kolor i mogą posiadać delikatny, ciemniejszy rysunek. W czasie pełnego kwitnienia częściowo zakrywają liście. Zapach nie jest intensywny. Dzięki kompaktowym rozmiarom idealnie nadaje się do mniejszych ogrodów, wrzosowisk, skalniaków, kompozycji w stylu japońskim, przedogródków oraz większych donic. Dobrze komponuje się z brunerami, paprociami, wrzosami, wrzoścami i niskimi iglakami. Kwiaty stanowią pożywienie dla owadów zapylających. Podobnie jak inne azalie, zawiera substancje szkodliwe po spożyciu, dlatego nie nadaje się do konsumpcji i wymaga ostrożności, jeśli w zasięgu są zwierzęta domowe.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Azalka należy do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (chociaż zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonka, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które bardziej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się gałęzi i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie usuwamy, aby nie wyczerpywały krzewu.

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08.2026