Azalia japońska 'Andrzej' 32. Azalea japonica 'Andrzej'32.

Opis szczegółowy produktu

Japońska azalia 'Andrzej'32. - należy do grupy hybrydowych azalii japońskich pochodzących z gatunków rosnących w naturze w podszyciu kwaśnych lasów Azji Wschodniej. Odmiana została wyhodowana w Europie Środkowej jako niski, wolno rosnący krzew do mniejszych ogrodów i specjalistycznych nasadzeń wrzosowiskowych. W naszych warunkach osiąga około 0,4 m wysokości i 0,6 do 0,9 m szerokości. Pokrój jest szeroko poduszkowaty, z rozgałęzieniami już od podstawy, co tworzy jednolitą zieloną pokrywę. Liście są drobne, jajowate, jasnozielone, w cieplejszych rejonach pozostają na roślinie przez większość roku, w chłodniejszych zimach część liści opada. Na przełomie wiosny i lata, najczęściej w maju, na końcach pędów tworzą się niewielkie skupiska lejkowatych kwiatów. Korona kwiatu jest śnieżnobiała, górna warga ma widoczne winnoczerwone plamkowanie, które nadaje kwiatom subtelny wzór. Ogólny efekt jest czysty i odpowiedni do spokojnych kompozycji kolorystycznych z wrzosami, trawami i drobnymi iglakami. Japońskie azalie zawierają substancje toksyczne, dlatego nie są wykorzystywane w nasadzeniach jadalnych.

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe Rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (choć zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonu, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które raczej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje częściowe słońce lub półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie wyłamujemy, aby nie wyczerpywały krzewu dalej.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Krystyna| Rewizja: 10.12.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów