Azalia japońska 'Dorota' 38 Rhododendron obtusum 'Dorota' 38

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Dorota' 38. - należy do odmian z grupy Aronense, wyhodowanych z myślą o obfitym kwitnieniu i dobrej mrozoodporności. Krzew rośnie umiarkowanie wolno, w warunkach ogrodowych po latach osiąga około 0,6–0,9 m wysokości i szerokości, tworząc zwarty, lekko półkulisty pokrój. Liście są drobne, eliptyczne, jasno- do średniozielonych, w łagodniejsze zimy częściowo pozostają na pędach, natomiast podczas srogich zim część ulistnienia może opaść. W maju, najczęściej od połowy do końca miesiąca, krzew wydaje duże, szeroko otwarte kwiaty o czysto białej barwie z delikatnym zielonkawym lub jasnożółtym nalotem w oczku na górnym płatku. Kwiaty są typu hose-in-hose, co oznacza, że część pręcików przekształciła się w dodatkowe wewnętrzne płatki, dzięki czemu kwiat sprawia wrażenie pełniejszego. Pojawiają się w skupieniach na końcach pędów i potrafią niemal całkowicie okryć krzew kwiatowymi czarkami. Przy sprzyjającym przebiegu sezonu jesienią niekiedy następuje słabe powtórne kwitnienie. Kwiaty są atrakcyjne dla pszczół i innych zapylaczy, choć ich zapach bywa raczej delikatny lub niewyczuwalny. Podobnie jak inne różaneczniki, także ta odmiana zawiera substancje toksyczne, dlatego nie wykorzystuje się jej w kuchni i nie nadaje się na pastwiska dla zwierząt.

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe różaneczniki. W odróżnieniu od nich azalie są mniejsze (choć zdarzają się również większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Podczas gdy różaneczniki mają kwiaty raczej dzwonkowate, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób dysponujących niewielką przestrzenią idealne są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż w górę. Większość azalii preferuje stanowisko częściowo słoneczne lub półcień (pełne słońce może powodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła prowadzi do wyciągania się pędów i słabszego kwitnienia). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały dalej krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5–5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, tak aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do przemokania. Przy sadzeniu zaleca się wymieszanie gleby z torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stabilną wilgotność i poprawia przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub kompostu liściowego, co ogranicza wahania temperatury i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest miękka woda, która nie zaburza kwaśnego odczynu gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do różaneczników wiosną, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, po przekwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę pod lekkim okryciem z gałązek iglastych. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zamakaniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Do utworzenia niskiego nasadzenia stosuje się 5–7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.12. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy różaneczników