Azalia japońska 'Hatsugiri' Rhododendron obtusum 'Hatsugiri'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Hatsugiri' - należy do azalii japońskich wywodzących się z mieszańcowego kręgu Rhododendron obtusum, którego korzenie sięgają naturalnych zbiorowisk wschodnioazjatyckich lasów górskich. Tamtejsze warunki, czyli rozproszone światło, próchniczne, kwaśne gleby i wysoka wilgotność powietrza, kształtują wymagania tej odmiany także w ogrodach strefy umiarkowanej. 'Hatsugiri' wyhodowano z myślą o niskiej, dobrze rozgałęzionej krzewince o intensywnej barwie kwiatów. Tworzy gęsty, zwarty krzew o wysokości 40–80 cm i szerokości 70–100 cm, który dzięki drobnym, zimozielonym liściom zachowuje walory dekoracyjne przez cały rok. W maju rozwija purpurowo-różowe, lejkowate kwiaty o średnicy 3,5–4 cm, zebrane w niewielkie kwiatostany. Barwa kwiatów jest głęboka, z delikatnym fioletowym odcieniem, co nadaje roślinie w kompozycjach ogrodowych dynamiczny akcent. Dobrze komponuje się z białymi i jasnoróżowymi azaliami, paprociami oraz zimozielonymi trawami, które podkreślają jej wyrazistą barwę kwiatów.

Azalie należą do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W odróżnieniu od nich są mniejsze (choć zdarzają się również większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Rododendrony mają kwiaty raczej dzwonkowate, natomiast kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób, które nie dysponują dużą przestrzenią, idealne są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż wzwyż. Większość azalii preferuje stanowisko częściowo nasłonecznione lub półcień (bezpośrednie słońce może powodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła prowadzi do wyciągania się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały dalej krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5–5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do nadmiernego przemoczenia. Przy sadzeniu zaleca się wymieszać glebę z torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stabilną wilgotność i poprawia przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub kompostu liściowego, co ogranicza wahania temperatury i przesychanie. Podlewanie powinno być regularne, szczególnie w okresie ukorzeniania i podczas suchych tygodni. Najlepsza jest woda miękka, która nie zaburza kwaśnego odczynu gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do rododendronów wiosną, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina w naturalny sposób utrzymuje zwarty pokrój, po kwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę pod lekkim okryciem z gałązek iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zalaniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Do utworzenia niskiego nasadzenia stosuje się 5–7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Jana | Rewizja: 10.12.2025