Azalia japońska 'Katja' Rhododendron 'Katja'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Katja'  - niski, zimozielony krzew z grupy azalii japońskich, wywodzących się z górskich lasów Azji Wschodniej. W wieku dojrzałym osiąga około 0,4 m wysokości i 0,7–0,8 m szerokości, rośnie powoli i tworzy gęsty, kulisty pokrój o delikatnym rozgałęzieniu. Liście są drobne, eliptyczne, ciemnozielone i skórzaste, często utrzymują się na pędach przez zimę, dzięki czemu krzew wygląda żywo również w okresie spoczynku. W drugiej połowie maja i na początku czerwca krzewy wydają lejkowate do dzwonkowatych kwiaty w intensywnie różowym kolorze z ciemniejszym oczkiem pośrodku. Kwiaty pojawiają się w szczytowych skupieniach po kilka sztuk i na niewielkim krzewie tworzą zwartą barwną warstwę. Roślina jest trująca po spożyciu, mimo to jej kwiaty przyciągają pszczoły i motyle. W kompozycjach sprawdza się na pierwszym planie rabat, w ogrodach wrzosowiskowych, na skalniakach i w pojemnikach, gdzie dobrze uzupełnia rododendrony, pierisy lub niższe byliny lubiące kwaśną glebę. 

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W odróżnieniu od nich azalie są mniejsze (choć zdarzają się także większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej dzwonkowate, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób dysponujących niewielką przestrzenią idealne są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż w górę. Większość azalii preferuje stanowisko częściowo słoneczne lub półcień (pełne słońce może powodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła wyciąganie się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały dalej krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do nadmiernego zawilgocenia. Przy sadzeniu zaleca się wymieszanie gleby z torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stabilną wilgotność i poprawia napowietrzenie gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub kompostem liściowym, co ogranicza wahania temperatury i przesychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i w czasie suchych tygodni. Odpowiednia jest miękka woda, która nie zaburza kwaśnego odczynu gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do rododendronów, wiosną, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty kształt, po kwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę pod lekkim okryciem z gałązek iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zawilgoceniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Do utworzenia niskiego nasadzenia używa się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.12. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów