Azalia japońska 'Lady Dark' Różanecznik tępy 'Lady Dark'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Lady Dark' - ta piękna odmiana została wyselekcjonowana ze względu na swoje wyjątkowe ciemnopurpurowe zabarwienie, które wnosi głębię i kontrast do wiosennych kompozycji ogrodowych. Roślina charakteryzuje się bardzo gęstym, naturalnie półkulistym aż poduszkowatym pokrojem, osiągając w wieku dojrzałym wysokość od 40 do 60 cm oraz szerokość od 60 do 80 cm. Liście są naprzemianne, drobne, o kształcie eliptycznym, ciemnozielone z delikatnym połyskiem i skórzastą teksturą. Wraz z jesiennymi spadkami temperatur część ulistnienia zmienia barwę na ciemnowinne aż brązowe odcienie, przy czym znaczna część powierzchni liści pozostaje na krzewie przez całą zimę. W maju na końcach pędów masowo rozwijają się szeroko lejkowate kwiaty o średnicy od 2 do 3,5 cm. Płatki mają aksamitną powierzchnię i intensywny fioletowy kolor z delikatnym, ciemniejszym nakrapianiem wewnątrz kielicha. Kwiaty są bezzapachowe, jednak kwitną jednocześnie w takiej ilości, że całkowicie zakrywają zielone tło. W architekturze ogrodowej ta odmiana idealnie komponuje się z białokwiatowymi azaliami, niskimi odmianami rododendronów, paprociami i hostami, z którymi tworzy efektowną strukturę w cienistych partiach.

Należy do tej samej grupy co znacznie większe Rododendrony. W przeciwieństwie do nich, azalie są mniejsze (chociaż zdarzają się też większe osobniki), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie tracą liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej w kształcie dzwonka, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla tych, którzy nie mają zbyt wiele miejsca, idealne są azalie japońskie, które bardziej rozrastają się na szerokość niż na wysokość. Większość azalii preferuje półcień (bezpośrednie słońce może spowodować poparzenia, zbyt mało światła powoduje wyciąganie się gałęzi i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie usuwamy, aby nie wyczerpywały krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Nikol | Revizja: 02.06.2026