Azalia japońska 'Signalgluehen' Rhododendron obtusum 'Signalgluehen'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Signalgluehen'  - należy do grupy Kurume, a odmianę tę wyselekcjonował i wyhodował niemiecki szkółkarz Hans Hachmann. Pierwsza publikacja pochodzi z 1964 roku, do sprzedaży odmiana trafiła w 1979 roku w niemieckim Barmstedt. Pochodzenie podawane w specjalistycznej bazie danych to krzyżówka 'Vuyk's Scarlet' × ('John Cairns' × 'Mother's Day'). Tworzy gęsty, zwarty i szeroko rozłożysty krzew. Po 10 latach osiąga około 60 cm wysokości i 90 cm szerokości, w wieku dojrzałym mieści się zwykle w przedziale 0,5–1 m. Drobne liście mają długość około 2,5–3 cm, są ciemnozielone, błyszczące i półzimozielone. Podczas silniejszych mrozów większość liści może opaść, co jest naturalną reakcją azalii z tej grupy. W drugiej połowie maja na końcach pędów pojawiają się w grupach szkarłatnoczerwone, lejkowate kwiaty o średnicy około 4,5–5,5 cm. Płatki korony mają lekko falisty brzeg, a na górnym płatku widoczny jest drobny ciemnoczerwony do winnego rysunek. Kwiaty są pojedyncze i w pełni kwitnienia wyraźnie przykrywają liście. Zapach nie jest wyczuwalny. W 1981 roku odmiana zdobyła złoty medal na wystawie BUGA w Kassel. Dzięki zwartemu pokrojowi nadaje się do mniejszych ogrodów, wrzosowisk, ogrodów skalnych, kompozycji w stylu japońskim, nasadzeń grupowych oraz większych pojemników. Dobrze prezentuje się w towarzystwie wrzosów, wrzośców, pierisów, paproci i karłowych iglaków. Kwiaty odwiedzają owady zapylające. Podobnie jak inne różaneczniki zawiera substancje szkodliwe po spożyciu, dlatego nie jest przeznaczona do konsumpcji, a przy sadzeniu w zasięgu dzieci i zwierząt domowych zaleca się ostrożność.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest osłonięta przed ostrym letnim słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do przemokrzenia. Przy sadzeniu warto wymieszać ziemię z kwaśnym torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stabilną wilgotność i poprawia przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub kompostu liściowego, co ogranicza wahania temperatury i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas suchych tygodni. Zalecana jest miękka woda, która nie zaburza kwaśnego odczynu gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do rododendronów, wiosną, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, po kwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu stroiszem. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zalaniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Do utworzenia niskiego nasadzenia stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W odróżnieniu od nich azalie są mniejsze (choć zdarzają się też większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Podczas gdy rododendrony mają kwiaty raczej dzwonkowate, kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób, które nie dysponują dużą przestrzenią, idealne są azalie japońskie, rozrastające się bardziej wszerz niż wzwyż. Większość azalii preferuje częściowe nasłonecznienie lub półcień (bezpośrednie słońce może powodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła wyciąganie się pędów i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały krzewu.

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów 

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08. 2026