Azalia japońska 'Signalgluehen' Rhododendron obtusum 'Signalgluehen'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Signalgluehen' – należy do grupy Kurume, a kultivar ten został wyselekcjonowany i wyhodowany przez niemieckiego hodowcę Hansa Hachmanna. Pierwsza publikacja pochodzi z 1964 roku, a do sprzedaży wprowadzono ją w 1979 roku w niemieckim Barmstedt. Pochodzenie wskazane w specjalistycznej bazie danych to krzyżówka 'Vuyk's Scarlet' × ('John Cairns' × 'Mother's Day'). Tworzy gęsty, kompaktowy i szeroko rozłożysty krzew. Po 10 latach osiąga około 60 cm wysokości i 90 cm szerokości, w wieku dojrzałym zazwyczaj mieści się w przedziale 0,5–1 m. Drobne liście mają około 2,5–3 cm długości, są ciemnozielone, błyszczące i półzimozielone. Przy silniejszych mrozach większość liści może opaść, co jest naturalną reakcją w tej grupie azalii. W drugiej połowie maja na końcach pędów pojawiają się w grupach szkarłatnoczerwone, lejkowate kwiaty o średnicy około 4,5–5,5 cm. Płatki mają lekko pofalowane brzegi, a na górnym płatku widnieje drobny, ciemnoczerwony lub winny rysunek. Kwiaty są pojedyncze i w pełnym rozkwicie wyraźnie przysłaniają liście. Zapach nie jest intensywny. W 1981 roku kultivar ten zdobył złoty medal na wystawie BUGA w Kassel. Dzięki kompaktowemu wzrostowi idealnie nadaje się do mniejszych ogrodów, wrzosowisk, skalniaków, kompozycji japońskich, nasadzeń grupowych oraz większych donic. Dobrze komponuje się z wrzosami, wrzosowcami, pierisami, paprociami i karłowatymi iglakami. Kwiaty odwiedzają zapylające gatunki owadów. Podobnie jak inne rośliny z rodziny wrzosowatych, zawiera substancje szkodliwe po spożyciu, dlatego nie nadaje się do spożycia i należy zachować ostrożność, umieszczając ją w zasięgu dzieci i zwierząt domowych.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i zimowym wysuszającym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna o pH 4,5-5,5, próchnicza i dobrze przepuszczalna, aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wilgoć, ale jednocześnie nie dochodziło do przelania. Podczas sadzenia zaleca się dodanie torfu lub specjalistycznego podłoża wrzosowiskowego, które utrzyma stabilną wilgotność i poprawi przewiewność gleby. Powierzchnię można przykryć ściółką z drobnej kory lub liści, co ograniczy wahania temperatur i wysychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania się i podczas suchych tygodni. Odpowiednia jest woda miękka, która nie narusza kwasowości gleby. Nawożenie odbywa się nawozami przeznaczonymi dla rododendronów, w okresie wiosennym, gdy roślina aktywnie rośnie. Cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, ponieważ roślina naturalnie utrzymuje zwarty pokrój, jednak po kwitnieniu można usuwać przekwitłe kwiaty, co wspiera tworzenie pąków na przyszły rok. Mrozoodporność sięga około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę przy lekkim okryciu gałązkami iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zastojeniu wody lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest odpowiedni drenaż. Do stworzenia niskiego zwartego porostu stosuje się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Azalie należą do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. Natomiast azalie są mniejsze (choć można znaleźć większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie opadają. Rododendrony mają kwiaty dzwonkowate, azalie – lejkowate. Dla tych, którzy nie mają dużo miejsca, idealne są azalie japońskie, ponieważ rosną wszerz, a nie w górę. Większość azalii preferuje półcień lub półcień (bezpośrednie słońce może spowodować oparzenia, a zbyt mała ilość światła powoduje wyciąganie się gałęzi i kwiatów). Kwitną od maja do czerwca – ostrożnie usuwaj przekwitłe kwiaty, aby nie przerzedziły krzewu.

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08.2026