Azalia japońska 'Wombat' Rhododendron 'Wombat'

Opis szczegółowy produktu

Azalia japońska 'Wombat' - karłowa odmiana z grupy azalii japońskich (Azalea japonica), wyhodowana w północno-zachodniej Europie na bazie genetycznej gatunków pochodzących z Japonii i sąsiednich regionów. Charakteryzuje się bardzo niskim, poduszkowatym pokrojem, dzięki któremu znajduje zastosowanie przede wszystkim w ogrodach skalnych i wrzosowiskach. Dorosły krzew osiąga około 0,3–0,4 m wysokości i około 0,5–0,6 m szerokości. Pędy są krótkie, gęsto rozgałęzione, czasem lekko wzniesione, czasem niemal przylegające do podłoża. Liście są drobne, eliptyczne, ciemnozielone, skórzaste, od spodu delikatnie owłosione. Zimą przebarwiają się na brązowo, przy czym znaczna część ulistnienia pozostaje na krzewie. Kwitnienie trwa zwykle od połowy maja do początku czerwca. Kwiaty są lejkowate, o średnicy około 3–4 cm, w odcieniach od różowofioletowego do purpuroworóżowego, często z nieco ciemniejszym środkiem. Tworzą niewielkie kwiatostany na końcach pędów i w pełni kwitnienia zakrywają większość liści. Zapach jest słaby, mimo to kwiaty odwiedzają pszczoły i inne owady zapylające. Cała roślina jest trująca po spożyciu. W nasadzeniach 'Wombat' łączy się z wrzosami, karłowymi iglakami i innymi roślinami kwasolubnymi.

Azalia należy do tej samej grupy co znacznie większe rododendrony. W przeciwieństwie do nich azalie są mniejsze (choć zdarzają się również większe okazy), a niektóre odmiany jesienią częściowo lub całkowicie zrzucają liście. Rododendrony mają kwiaty raczej dzwonkowate, natomiast kwiaty azalii przypominają kształtem lejek. Dla osób dysponujących niewielką przestrzenią idealne są azalie japońskie, które rozrastają się bardziej wszerz niż wzwyż. Większość azalii preferuje stanowisko częściowo nasłonecznione lub półcień (pełne słońce może powodować oparzenia, zbyt mała ilość światła prowadzi natomiast do wyciągania się pędów i słabszego kwitnienia). Kwitną od maja do czerwca – przekwitłe kwiaty ostrożnie się wyłamuje, aby nie osłabiały krzewu.

Uprawa: Roślina najlepiej rośnie w półcieniu, gdzie jest chroniona przed ostrym letnim słońcem i wysuszającym zimowym wiatrem. Gleba powinna być kwaśna, o pH 4,5-5,5, próchniczna i dobrze przepuszczalna, tak aby system korzeniowy był równomiernie zaopatrzony w wodę, a jednocześnie nie dochodziło do przemoczenia. Podczas sadzenia zaleca się wymieszać glebę z torfem lub specjalnym podłożem do roślin wrzosowatych, które utrzymuje stabilną wilgotność i poprawia napowietrzenie gleby. Powierzchnię można wyściółkować drobną korą lub kompostem liściowym, co ogranicza wahania temperatury i przesychanie. Podlewanie powinno być regularne, zwłaszcza w okresie ukorzeniania i podczas suchych tygodni. Najlepsza jest woda miękka, która nie zmienia kwasowości gleby. Nawożenie przeprowadza się nawozami przeznaczonymi do rododendronów wiosną, gdy roślina intensywnie rośnie. Cięcie zwykle nie jest konieczne, ponieważ roślina w naturalny sposób zachowuje zwarty pokrój, po kwitnieniu można jednak usunąć zaschnięte kwiaty, co sprzyja zawiązywaniu pąków na kolejny rok. Mrozoodporność wynosi około -20 °C, młode rośliny lepiej znoszą zimę pod lekkim okryciem z gałązek iglaków. Choroby pojawiają się głównie przy długotrwałym zalaniu lub w ciężkiej, nieprzepuszczalnej glebie, dlatego ważny jest dobry drenaż. Aby uzyskać niski, zwarty łan, sadzi się 5-7 roślin na m². Sadzenie jest możliwe od marca do października, kwitnienie przypada na maj.

Autor: Kristýna | Rewizja: 10.12. 2025

Więcej na: Instrukcja uprawy rododendronów