Bambus Fargesia angustissima Fargesia angustissima

Opis szczegółowy produktu

Bambus Fargesia angustissima - należy do kępowych bambusów z górskich rejonów zachodnich Chin i często bywa zaliczany także do kręgu rodzaju Borinda. W ogrodach uprawia się go dla wysokich, a zarazem smukłych i niekłujących źdźbeł, które wyrastają blisko siebie i nie tworzą rozłogów. Źdźbła są zielone do oliwkowych, na świeżych pędach pojawia się białawy nalot woskowy i delikatne prążkowanie, a wąskie, intensywnie zielone liście zimą przeważnie nie opadają. W pełni rozwoju osiąga najczęściej 4–6 m wysokości, a szerokość kępy wynosi 1,5–2,5 m, zależnie od wilgotności i gleby. Kwitnienie bambusów jest nieregularne i w nasadzeniach ozdobnych się na nie nie liczy, główny efekt tworzą pionowe linie i cichy „szum” liści. Sprawdza się jako soliter, osłona przed wzrokiem przy tarasie lub zielona ściana w połączeniu z paprociami, funkiami, żurawkami i zimozielonymi krzewami, gdzie delikatna faktura bambusa łagodzi kompozycję. Wiosną wyrastają pęki młodych pędów, które stopniowo się wybarwiają i twardnieją, a średnica źdźbeł wynosi zwykle około 1–2 cm. Gęste ulistnienie zaczyna się nisko przy ziemi, dzięki czemu nawet bez formowania tworzy zwartą osłonę, czytelną także zimą, gdy inne drzewa i krzewy tracą liście.

Uprawa:  Preferuje półcień lub jasny cień oraz stanowisko osłonięte od wiatru, aby zimowy wiatr nie wysuszał liści. Najodpowiedniejsza jest gleba próchniczna, dobrze przepuszczalna, o równomiernej wilgotności i pH około 5,5–7, a także warstwa ściółki, która stabilizuje temperaturę i gospodarkę wodną. Rośliny w pojemnikach można sadzić od marca do października, najpewniejszym terminem jest wiosna i wczesna jesień. Latem korzystne jest regularne podlewanie, zwłaszcza na stanowisku słonecznym, a nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną z przewagą azotu. Dojrzałe kępy znoszą około -15 °C, młode rośliny mogą w mroźne zimy przemarzać, dlatego pomaga osłonięte stanowisko i zimowa ściółka. Na żywopłot rośliny sadzi się w odstępach około 0,8–1,2 m, dla wolno rosnącej kępy potrzeba co najmniej 1,5 m przestrzeni. Choroby występują rzadko, największym zagrożeniem jest przesuszenie i zimowe zasychanie liści, zwłaszcza u roślin uprawianych w donicy. Cięcie nie jest konieczne, ale dla zagęszczenia usuwa się najstarsze źdźbła przy ziemi, a wiosną można lekko ograniczyć obwód kępy. W donicy wymaga większej objętości podłoża i niezawodnego drenażu, a zimą ochrony bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Zaleca się także uzupełnianie materii organicznej, na przykład kompostu lub ziemi liściowej, ponieważ bambusy zużywają dużo składników pokarmowych na tworzenie nowych źdźbeł. Spośród szkodników przy suchej i upalnej pogodzie mogą pojawić się mszyce lub przędziorki, zwykle jednak wystarczy poprawić wilgotność i przewiewność. W gęstszych nasadzeniach ogranicza się prześwit.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.2. 2026