Bananowiec abisyński 'Maurelii' Ensete ventricosum 'Maurelii'

Opis szczegółowy produktu

Bananowiec abisyński 'Maurelii' - ozdobna odmiana pochodząca z Etiopii po Angolę. Gatunek ten rośnie w lasach górskich, wąwozach i na wilgotniejszych stanowiskach na wysokościach od około 800 do 2400 m, a w Etiopii ma również długą tradycję użytkową. Odmiana 'Maurelii' jest uprawiana ze względu na kolor liści, a nie dla zbiorów. Tworzy mocny, nie-sukulentny pseudostem z nakładających się nasad liści, dzięki czemu wygląda architektonicznie czyściej niż wiele bananowców z rodzaju Musa. Nowe liście wyrastają w kolorze kasztanowym do winnoczerwonego, później przechodzą w mieszankę oliwkowozielonego, purpurowego i czerwonego, spód jest ciemnoczerwony, a pochwy liściowe są zabarwione na czerwono. Na obszarach tropikalnych może osiągnąć 5,5–6 m, w donicy i w warunkach Europy Środkowej zazwyczaj 2–3 m, przy bardzo dobrym sezonie około 3,5 m, szerokość zazwyczaj 1,5–2 m. Liście mają zazwyczaj 1–2 m długości, u silnych roślin nawet więcej. Kwiaty są białe, ukryte między ciemnoczerwonymi przylistkami, pojawiają się latem tylko u starszych i silnych roślin, w klimacie czeskim raczej rzadko. Owoce są suche i nie mają znaczenia dla zastosowań ogrodniczych. Odmiana sprawdzi się jako soliter w kompozycji o egzotycznym charakterze, przy tarasie, przy oczku wodnym, na dziedzińcu chronionym murem lub w dużym pojemniku, gdzie dobrze kontrastuje z dosnami, trawami ozdobnymi, rącznikiem, dąbrówkami o ciemnych liściach lub jasno kwitnącymi roślinami jednorocznymi.

Uprawa: W warunkach Republiki Czeskiej zaleca się pełne słońce do lekkiego półcienia, zawsze ciepłe i osłonięte od wiatru stanowisko, ponieważ wiatr łatwo rozrywa liście. Gleba jest najodpowiedniejsza głęboka, próchniczna, żyzna i dobrze przepuszczalna, stale umiarkowanie wilgotna, z drenażem i pH około 6,0–7,5. W donicy sprawdza się przewiewny substrat z dodatkiem kompostu. Od kwietnia do sierpnia roślina szybko rośnie i potrzebuje regularnego podlewania i nawożenia, ale pomiędzy poszczególnymi dawkami wody nie powinna stać w stale podmokłym podłożu. Sadzenie lub letnie wystawianie na zewnątrz w klimacie czeskim jest planowane po ustąpieniu późnych przymrozków, najczęściej od połowy maja do września lub początku października. Odmiana nie jest mrozoodporna. Liście uszkadza już temperatura około 0 °C, a dla bezpiecznego przezimowania zaleca się jasne pomieszczenie bez mrozu o temperaturze około 5–12 °C, ewentualnie suche i chłodne przechowywanie skróconej rośliny powyżej 5 °C. Na wolnym stanowisku w Republice Czeskiej nie przezimuje. Cięcie ogranicza się do usuwania uszkodzonych liści. Przesadzanie znosi gorzej niż wiele rodzajów Musa, dlatego praktyczniejsze jest uprawianie w stałej, większej donicy. Choroby rzadko występują, podczas zimowania pod osłonami mogą pojawić się przędziorki, mszyce, wełnowce i tarczniki, a przy nadmiernym nawodnieniu antraknoza lub więdnięcie. Dla jednej dorosłej rośliny należy zapewnić co najmniej 1,5–2 m przestrzeni, około 1 sztuki na 2–4 m².

Autor: Nikol | Rewizja: 8.4.2026