Barbuła klandońska 'Blue Empire' Caryopteris x clandonensis 'Blue Empire'

Opis szczegółowy produktu

'Blue Empire' – holenderska odmiana orzecha Clandon, znana również jako 'Elst33' PBR. Odmiana ta została wybrana jako losowa siewka odmiany 'First Choice' w 2011 roku przez Fransiscusa Johannesa Christiaana Elsta, a w 2016 roku przyznano jej europejską ochronę prawną. Sam hybryd Caryopteris × clandonensis powstał w wyniku skrzyżowania azjatyckiego gatunku C. incana i C. mongholica. Odmiana 'Blue Empire' tworzy gęsto rozgałęziony, szybko rosnący krzew, który w warunkach czeskich osiąga wysokość ok. 1–1,5 m i szerokość ok. 1 m, a nieco więcej w cieplejszych rejonach. Liście są naprzeciwległe, lancetowate lub wąskojajowate, ciemnozielone lub szarozielone, z delikatnym srebrzystym odcieniem, aromatyczne po roztarciu. Od sierpnia do października na końcach pędów jednorocznych, należących do największych w rodzaju, rozwijają się efektowne grona lub wiechy kwiatów w kolorze od ciemnoniebieskiego do niebieskofioletowego. Odmiana ta jest cenna ze względu na długie kwitnienie późnym latem, kiedy ogród przybiera ciepłe, niebieskie odcienie, a kwiaty przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle. Nadaje się do stosowania na rabatach lubiących suszę, w towarzystwie lawendy, turzycy, rozchodników, jeżówek, przęśli i niższych traw. Kwiatostany nie są przeznaczone do cięcia, ale utrzymują się na krzewie przez długi czas i dobrze kontrastują z kamiennym żwirem i jasnymi bylinami. W okresach bez mrozu jesienią kwitnie jeszcze w czasie, gdy większość letnich krzewów już przekwitła.

Uprawa: Dla dobrego wzrostu w naszych warunkach zaleca się pełne słońce i ciepłe, osłonięte stanowisko, gdzie pędy dobrze dojrzewają. Gleba powinna być lekka, dobrze przepuszczalna, najlepiej piaszczysto-gliniasta, o pH około 6-7,5. W ciężkiej glebie drenaż poprawia się przez dodanie piasku lub żwiru. Rośliny sadzi się od marca do października, na terenach chłodniejszych najlepiej wiosną. Podlewanie jest umiarkowane, po ukorzenieniu krzew dobrze znosi nawet dłuższe okresy suszy. Zalecane jest ściółkowanie materiałem mineralnym, które naśladuje naturalne siedlisko i ogranicza nadmierną wilgoć wokół szyjki korzeniowej rośliny. Kwitnienie odbywa się wyłącznie na młodych pędach, dlatego wczesną wiosną wykonuje się głębsze cięcie na 1/3 do 1/2 długości pędów, co sprzyja gęstości i kolorowi kwiatów. Młode rośliny docenią lekką zimową ochronę strefy korzeniowej, dojrzałe krzewy znoszą mrozy około -20 °C. W ekstremalnie wilgotne zimy może dochodzić do przemarzania, ale dobrze regeneruje z bazy. Spośród chorób mogą pojawić się mszyce, którym pomaga ograniczyć przewiewne stanowisko. Dla niskich żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,5-0,7 m. W mniejszych ogrodach często stosuje się go jako soliter lub element kontrastowy do suchoroślowych bylin.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.4. 2026