Barbula klandońska 'Heavenly Blue' Caryopteris x clandonensis 'Heavenly Blue'

Opis szczegółowy produktu

Caryopteris x clandonensis 'Heavenly Blue' - jedna z najodporniejszych i najbardziej stabilnych odmian karyopterisu, ceniona za intensywnie niebieski kolor kwiatów i delikatnie srebrzyste ulistnienie. Gatunek Caryopteris clandonensis powstał jako krzyżówka międzygatunkowa obejmująca gatunki pochodzące z Chin i Himalajów, gdzie rosną na słonecznych, suchych i kamienistych zboczach. Stąd wynika ich przystosowanie do ciepłych, przepuszczalnych stanowisk. Odmiana 'Heavenly Blue', rozpowszechniona już w połowie XX wieku, tworzy gęsty, zwarty krzew o wysokości około 60-80 cm i szerokości 70-90 cm. Pędy są cienkie, lekko zdrewniałe, z wąskimi szarozielonymi liśćmi, które po roztarciu intensywnie pachną cytrusowo. W sierpniu i wrześniu na końcach młodych pędów pojawiają się gęste, półkuliste kwiatostany o szerokości 5-8 cm, złożone z wielu drobnych, intensywnie niebieskich kwiatów. Dostarczają one obfitego nektaru i przyciągają pszczoły oraz trzmiele, dzięki czemu krzew jest cenny w ogrodach zaaranżowanych w stylu naturalnym. W kompozycji sprawdza się w przedniej i środkowej części rabat, gdzie tworzy kolorystyczny kontrast z rozchodnikami, jeżówkami, wrzosami lub delikatnymi trawami ozdobnymi. Dzięki zwartej budowie i dekoracyjnemu ulistnieniu często stosuje się go również w pojemnikach na tarasach.

Uprawa: Dla dobrego wzrostu w naszych warunkach zaleca się pełne słońce i ciepłe, osłonięte stanowisko, gdzie pędy dobrze dojrzewają. Gleba powinna być lekka, dobrze przepuszczalna, najlepiej piaszczysto-gliniasta, o pH około 6-7,5. W ciężkiej glebie drenaż poprawia się przez dodanie piasku lub żwiru. Rośliny sadzi się od marca do października, na terenach chłodniejszych najlepiej wiosną. Podlewanie jest umiarkowane, po ukorzenieniu krzew dobrze znosi nawet dłuższe okresy suszy. Zalecane jest ściółkowanie materiałem mineralnym, które naśladuje naturalne siedlisko i ogranicza nadmierną wilgoć wokół szyjki korzeniowej rośliny. Kwitnienie odbywa się wyłącznie na młodych pędach, dlatego wczesną wiosną wykonuje się głębsze cięcie na 1/3 do 1/2 długości pędów, co sprzyja gęstości i kolorowi kwiatów. Młode rośliny docenią lekką zimową ochronę strefy korzeniowej, dojrzałe krzewy znoszą mrozy około -20 °C. W ekstremalnie wilgotne zimy może dochodzić do przemarzania, ale dobrze regeneruje z bazy. Spośród chorób mogą pojawić się mszyce, którym pomaga ograniczyć przewiewne stanowisko. Dla niskich żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,5-0,7 m. W mniejszych ogrodach często stosuje się go jako soliter lub element kontrastowy do suchoroślowych bylin.