Barbula klandońska STERLING SILVER 'Lissilv' Caryopteris x clandonensis STERLING SILVER 'Lissilv'

Opis szczegółowy produktu

Karyopteris klandoński STERLING SILVER 'Lissilv' <\/strong>- wyrazista odmiana, wyhodowana przez brytyjskiego hodowcę Petera Catta w szkółce Liss Forest Nurseries jako krzyżówka odmian 'Longwood Blue' i 'Heavenly Blue'. Powstał zwarty krzew o jeszcze silniejszym srebrzystym ulistnieniu i intensywnie niebieskich kwiatach. Gatunek Caryopteris × clandonensis ma korzenie w krzyżowaniu gatunków azjatyckich pochodzących z rejonów Chin i Mongolii, gdzie rosną na słonecznych, kamienistych zboczach z dobrze przepuszczalną glebą. 'Sterling Silver' osiąga wysokość 50-60 cm i szerokość 50-60 cm, tworząc gęsty, półkulisty krzew o lekko zdrewniałych, wyprostowanych lub lekko łukowatych pędach. Liście są stosunkowo szerokie, srebrzysto-szarozielone, delikatnie omszone, aromatyczne przy dotyku o korzenno-cytrusowym zapachu. Od sierpnia do września na końcach młodych pędów tworzą się gęste, około 4-7 cm szerokie kwiatostany z drobnych, niebieskich kwiatów z wyraźnie wydłużonymi pręcikami. Kwiaty dostarczają bogatego nektaru i przyciągają pszczoły, trzmiele i motyle, dzięki czemu krzew jest cenny dla pasjonatów pszczelarstwa i nasadzeń w stylu naturalnym. Srebrzysta masa liści tworzy w rabacie chłodny, spokojny ton, który dobrze kontrastuje z cieplejszymi barwami rudbekii, rozchodników, jeżówek i traw ozdobnych. W mniejszych ogrodach i na podwórkach miejskich znajduje zastosowanie również w pojemnikach, gdzie stanowi niewymagający, stabilny akcent końca lata.

Uprawa: Dla dobrego wzrostu w naszych warunkach zaleca się pełne słońce i ciepłe, osłonięte stanowisko, gdzie pędy dobrze dojrzewają. Gleba powinna być lekka, dobrze przepuszczalna, najlepiej piaszczysto-gliniasta, o pH około 6-7,5. W ciężkiej glebie drenaż poprawia się przez dodanie piasku lub żwiru. Rośliny sadzi się od marca do października, na terenach chłodniejszych najlepiej wiosną. Podlewanie jest umiarkowane, po ukorzenieniu krzew dobrze znosi nawet dłuższe okresy suszy. Zalecane jest ściółkowanie materiałem mineralnym, które naśladuje naturalne siedlisko i ogranicza nadmierną wilgoć wokół szyjki korzeniowej rośliny. Kwitnienie odbywa się wyłącznie na młodych pędach, dlatego wczesną wiosną wykonuje się głębsze cięcie na 1/3 do 1/2 długości pędów, co sprzyja gęstości i kolorowi kwiatów. Młode rośliny docenią lekką zimową ochronę strefy korzeniowej, dojrzałe krzewy znoszą mrozy około -20 °C. W ekstremalnie wilgotne zimy może dochodzić do przemarzania, ale dobrze regeneruje z bazy. Spośród chorób mogą pojawić się mszyce, którym pomaga ograniczyć przewiewne stanowisko. Dla niskich żywopłotów rośliny sadzi się w odległości około 0,5-0,7 m. W mniejszych ogrodach często stosuje się go jako soliter lub element kontrastowy do suchoroślowych bylin.