Bergenia sercolistna 'Dawid' - Bergenia cordifolia 'Dawid' Bergenia sercolistna 'Dawid'

Opis szczegółowy produktu

Bergenia sercolistna 'Dawid' - bylina kłączowa z rodziny skalnicowatych, pochodząca z chłodniejszych rejonów Syberii i przyległej Azji Środkowej. W naturze rośnie na skrajach lasów, w rzadkich zaroślach i na kamienistych zboczach z glebą, która szybko odprowadza wodę po deszczu. Odmiana 'Dawid' należy do białokwiatowych odmian, które w rabatach wyglądają czysto i zwiększają jasność nasadzeń. Tworzy długowieczną, niską kępę z wiecznie zielonymi, skórzastymi liśćmi o długości 15–20 cm, okrągławymi do sercowatych, od średnio zielonych do ciemno zielonych. W chłodniejszym okresie ulistnienie często przebarwia się na odcienie brązowe do bordowo-czerwonych. W okresie kwitnienia osiąga około 30–40 cm wysokości, a szerokość zazwyczaj 45–60 cm. Od kwietnia do maja na sztywnych łodygach wyrastają gęste wiechy dzwonkowatych kwiatów, które otwierają się z delikatnie różowawych pąków do białego koloru. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu i należą do wczesnych źródeł pyłku i nektaru dla pszczół i trzmieli, łodygi nadają się również do cięcia. Po przekwitnieniu tworzą się torebki z nasionami, ale efekt dekoracyjny utrzymuje głównie rozetka liściowa, która pokrywa glebę i ogranicza zachwaszczenie. W kompozycji ‘Dawid’ dobrze komponuje się z funkiami, paprociami, ciemiernikami, tiarellami i barwinkiem, w nasadzeniach o charakterze naturalnym także z trawami ozdobnymi. Dzięki białemu kwitnieniu nadaje się również do roślin o ciemnych liściach, gdzie podkreśla kontrast tekstur.

Uprawa: Preferuje półcień do cienia pod rzadkimi koronami, w chłodniejszych rejonach Czech dobrze rośnie również na słońcu, pod warunkiem, że gleba nie wysycha na pył. Najlepiej sprawdza się gleba próchnicza, średnio wilgotna i dobrze przepuszczalna, długotrwałe przemoczenie może prowadzić do gnicia kłączy. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, jednak roślina toleruje szerszy zakres, jeśli gleba jest strukturalna. Sadzenie roślin z doniczek jest zazwyczaj zalecane od marca do października, najlepiej wiosną lub wczesną jesienią. Po posadzeniu ważne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu się roślina toleruje również krótsze okresy suszy, szczególnie w półcieniu. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, zazwyczaj wystarcza wiosenna warstwa kompostu i lekki mulcz, który utrzymuje równoměrną wilgotność. Cięcie ogranicza się do usuwania uszkodzonych liści pod koniec zimy i odcinania przekwitłych pędów kwiatowych. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach wynosi około -30 °C, wczesne pędy kwiatowe mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki. Odstępy wynoszą 35–40 cm, w przypadku nasadzeń okrywowych zakłada się około 7 roślin na m². Spośród szkodników sporadycznie pojawiają się ślimaki i pomrowy, w ciężkich i nadmiernie wilgotnych glebach choroby grzybowe. W donicy sprawdza się w szerszej doniczce z warstwą drenażową, gdzie utrzymuje kształt nawet bez częstego przesadzania, a także dobrze wygląda w pobliżu kamieni lub na obrzeżach ścieżek.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026