Bergenia sercolistna 'Dawid' Bergenia cordifolia 'Dawid'

Opis szczegółowy produktu

Bergenia sercolistna 'Dawid' - kłączowa bylina z rodziny skalnicowatych, pochodząca z chłodniejszych rejonów Syberii i przyległej Azji Środkowej. W naturze rośnie na skrajach lasów, w rzadkich zaroślach i na kamienistych zboczach o glebie, która po deszczu szybko obsycha. Odmiana 'Dawid' należy do białokwiatowych selekcji, które na rabatach prezentują się czysto i rozjaśniają nasadzenie. Tworzy długowieczną, niską kępę o zimozielonych, skórzastych liściach długości 15–20 cm, okrągłych do sercowatych, średnio- do ciemnozielonych. W chłodnej porze roku ulistnienie często przebarwia się na brązowo do winnoczerwonego. W czasie kwitnienia osiąga około 30–40 cm wysokości i zwykle 45–60 cm szerokości. Od kwietnia do maja na sztywnych pędach kwiatostanowych wyrastają gęste wiechy dzwonkowatych kwiatów, które z delikatnie różowawych pąków rozwijają się w biel. Kwiaty nie mają wyraźnego zapachu i należą do wczesnych źródeł pyłku i nektaru dla pszczół i trzmieli, a pędy kwiatostanowe nadają się także na kwiat cięty. Po przekwitnieniu tworzą się torebki z nasionami, jednak walory dekoracyjne zapewnia przede wszystkim rozeta liści, która okrywa glebę i ogranicza zachwaszczenie. W kompozycjach odmiana 'Dawid' dobrze łączy się z funkiami, paprociami, ciemiernikami, miodunkami i barwinkiem, a w nasadzeniach naturalistycznych także z trawami ozdobnymi. Dzięki białym kwiatom pasuje również do roślin o ciemnych liściach, przy których podkreśla kontrast faktur.

Uprawa: Preferuje półcień do cienia pod rzadkimi koronami drzew, w chłodniejszych rejonach Polski dobrze rośnie także w słońcu, jeśli gleba nie przesycha na pył. Najlepiej odpowiada jej gleba próchniczna, umiarkowanie wilgotna i dobrze przepuszczalna, długotrwałe zalewanie może prowadzić do gnicia kłączy. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, roślina znosi jednak szerszy zakres, jeśli gleba ma dobrą strukturę. Rośliny w pojemnikach sadzi się zwykle od marca do października, najlepiej wiosną lub na początku jesieni. Po posadzeniu ważne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu bylina radzi sobie także z krótszymi okresami suszy, zwłaszcza w półcieniu. Nawożenie jest umiarkowane, zwykle wystarczy wiosenna warstwa kompostu i lekka ściółka, która utrzymuje równomierną wilgotność. Cięcie ogranicza się do usunięcia uszkodzonych liści pod koniec zimy i ścięcia przekwitłych pędów kwiatostanowych. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi w naszych warunkach około -30 °C, wcześnie wyrastające pędy kwiatostanowe mogą zostać uszkodzone przez przymrozki późnowiosenne. Rozstawa wynosi 35–40 cm, w nasadzeniach okrywowych przyjmuje się około 7 roślin na m². Spośród szkodników czasem pojawiają się ślimaki, a na ciężkich, podmokłych glebach zgnilizny grzybowe. W pojemniku sprawdza się w szerszej donicy z warstwą drenażową, gdzie zachowuje pokrój nawet bez częstego przesadzania, dobrze wygląda także przy kamieniach lub na obrzeżach ścieżek.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026