Bergenia sercolistna 'Oeschberg' Bergenia cordifolia 'Oeschberg'

Opis szczegółowy produktu

Bergenia sercolistna 'Oeschberg' - pochodzi z chłodniejszych obszarów Azji Północnej i Środkowej, zwłaszcza z Syberii i regionu Ałtaju, gdzie rośnie na kamienistych zboczach, skrajach lasów i w próchnicznych glebach z dobrym drenażem. Odmiana 'Oeschberg' to szwajcarska selekcja ceniona za późnowiosenne kwitnienie i intensywne zimowe zabarwienie liści. Wytwarza silne kłącza i stopniowo rozrasta się w zwarte kępy. W czasie kwitnienia osiąga zwykle 40–50 cm wysokości, rozeta liściowa ma 25–30 cm, a kępa rozrasta się na szerokość 40–50 cm. Liście są skórzaste, lśniące, szeroko jajowate do sercowatych, często długości 15–20 cm, w sezonie ciemnozielone, jesienią brązowiejące, a zimą purpurowo- do winnoczerwonych. Na mocnych, czerwonych łodygach od końca kwietnia do maja pojawiają się zwisające kwiatostany dzwonkowatych kwiatów w intensywnie różowym kolorze. Kwiaty dostarczają nektaru i pyłku wczesnym zapylaczom, a liście i łodygi kwiatowe nadają się na kwiat cięty. W kompozycjach sprawdza się jako zimozielone obrzeże ścieżek, nasadzenie pod drzewami liściastymi lub roślina okrywowa między wiosennymi roślinami cebulowymi, dobrze łączy się z funkiami, paprociami, żurawkami i trawami ozdobnymi. Roślina nie należy do bylin trujących, a w ogrodach jest raczej omijana przez zwierzynę i ślimaki.

Uprawa:  Preferuje półcień do cienia pod rzadkimi koronami drzew, w chłodniejszych rejonach Polski dobrze rośnie także na słońcu, o ile gleba nie przesycha na pył. Najlepsza jest próchniczna, umiarkowanie wilgotna i dobrze przepuszczalna ziemia, długotrwałe podtopienie może prowadzić do gnicia kłączy. Zalecane pH wynosi około 6,0–7,5, roślina znosi jednak szerszy zakres, o ile gleba ma dobrą strukturę. Sadzenie roślin w pojemniku jest możliwe od marca do października, najlepiej wiosną lub na początku jesieni. Po posadzeniu ważne jest regularniejsze podlewanie, po ukorzenieniu roślina znosi krótsze okresy suszy, zwłaszcza w półcieniu. Nawożenie jest umiarkowane, zwykle wystarczy wiosenna warstwa kompostu i lekka ściółka, która utrzymuje równomierną wilgotność. Cięcie ogranicza się do usunięcia uszkodzonych liści pod koniec zimy i wycięcia przekwitłych łodyg kwiatowych. Mrozoodporność dojrzałych kęp w naszych warunkach klimatycznych sięga około -30 °C, wcześnie wyrastające łodygi kwiatowe mogą uszkodzić późne przymrozki. Rośliny sadzi się w odstępach 35–40 cm, a w nasadzeniach okrywowych przyjmuje się około 7 roślin na m². Spośród szkodników czasem pojawiają się ślimaki nagie i pomrowy, a w ciężkich i przemoczonych glebach grzybowe zgnilizny. W pojemniku sprawdza się w szerszej donicy z warstwą drenażową, gdzie zachowuje pokrój nawet bez częstego przesadzania, i dobrze wygląda także przy kamieniach lub na obrzeżach ścieżek.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026