Bez czarny 'Haidegg 17' Sambucus nigra 'Haidegg 17'

Opis szczegółowy produktu

Bez czarny 'Haidegg 17' - austriacka selekcja przeznaczona do wysokiej i stabilnej plenności, w opisach podaje się pochodzenie z Klosterneuburga. Tworzy zrzucający liście, wielopniowy krzew z pędami wznoszącymi się ku górze, a później lekko zwisającymi, zazwyczaj 3–4 m wysokości i 2–4 m szerokości. Liście są nieparzystopierzaste, najczęściej z 5–7 listkami, świeżo zielone i po roztarciu mają typowy, lekko żywiczny zapach. W maju do czerwca pojawiają się płaskie baldachy 10–20 cm z drobnych kremowo-białych kwiatów o delikatnym zapachu, które są ważne dla zapylaczy i używane do syropów lemoniadowych i do suszenia. Po przekwitnięciu rozwijają się niezwykle duże owocostany, w dobrych warunkach nawet około 0,5–1 kg, z błyszczącymi czarnofioletowymi owocami bzu. Zbiory odbywają się najczęściej od początku do połowy września. Owoce są bogate w antocyjany, inne polifenole i witaminę C i są używane przede wszystkim po obróbce termicznej do soków, syropów, galaretek lub wina. Niedojrzałe owoce i zielone części zazwyczaj się nie spożywa. Krzew nie tworzy cierni i dobrze pasuje do jadalnych żywopłotów, do ogrodów naturalnych i na skraj sadu, gdzie tworzy ciemne grona na tle traw i dereni.

Bez czarny, znany botanicznie jako Sambucus nigra, jest krzewem pochodzącym z Eurazji i Afryki Północnej. Jest to roślina liściasta, która jest często wykorzystywana ze względu na swoje właściwości estetyczne i lecznicze. Często można go znaleźć w naturze, ale jest również uprawiany w ogrodach ze względu na swoje dekoracyjne kwiaty i owoce. Kwiaty są białe lub kremowo-żółte, wyrastają w obfitych baldachach i mają charakterystyczny zapach. Owoce, które pojawiają się po kwitnieniu, to małe, ciemnofioletowe lub czarne jagody. Są jadalne i znajdują zastosowanie w kuchni, często z nich produkuje się dżemy, syropy lub herbaty, w zależności od odmiany. Czarny bez był tradycyjnie wykorzystywany w medycynie ludowej ze względu na swoje właściwości lecznicze. W różnych kulturach był wykorzystywany głównie przy przeziębieniach i bólach gardła. Liście, kwiaty i owoce zawierają różne przeciwutleniacze i witaminy. Krzew mało wymagający, preferujący wilgotne gleby oraz stanowiska słoneczne do półcienistych. Uprawiany jest również ze względu na atrakcyjny wygląd i łatwość pielęgnacji.

Uprawa: Preferuje stanowiska słoneczne do półcienistych, przy czym w pełni słoneczne miejsce sprzyja obfitszemu kwitnieniu i owocowaniu. Gleba powinna być wilgotna, dobrze przepuszczalna i próchnicza, toleruje również warunki lekko kwaśne do zasadowych, ale ciężkie i podmokłe gleby nie są zalecane. Krzewy sadzi się zazwyczaj w odległości 1,5–2 m, głębokość sadzenia powinna odpowiadać wielkości bryły korzeniowej. Młode rośliny należy regularnie podlewać, zwłaszcza podczas suszy. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub zbilansowanym nawozem organicznym, który wspiera zdrowy wzrost i kwitnienie. Po przekwitnięciu krzewy można przycinać, skracając starsze gałęzie i tym samym utrzymując zwarty pokrój. Jest mrozoodporny i odporny na większość chorób. Krzewy są samopylne, jednak dla większych plonów zaleca się posadzenie kilku roślin. Owoce czarnego bzu są jadalne tylko po obróbce termicznej i w przypadku niektórych odmian, surowe jagody mogą być lekko toksyczne, a u odmian ozdobnych ich spożywanie nie jest zalecane.

Autor: Nikol | Rewizja: 17.12.2025