Bez czarny Black Tower 'Eiffell' Sambucus nigra Black Tower 'Eiffell'

Opis szczegółowy produktu

Bez czarny Black Tower 'Eiffell'  - kolumnowa odmiana bzu czarnego, nawiązująca do hodowlanej linii ciemnolistnych typów po 'Black Beauty' i 'Black Lace'. W Europie występuje pod oznaczeniem 'Eiffel 1' i jest chroniona prawem hodowcy, w USA jest objęta również patentem. Rośnie szybciej, ale zachowuje wąski, gęsty pokrój i w wieku dojrzałym osiąga zwykle około 2–2,5 m wysokości i 0,8–1,2 m szerokości, po 10 latach ma przeciętnie około 2 m. Pędy są ciemne, wzniesione, a krzew dobrze rozgałęzia się od podstawy, dzięki czemu nie sprawia wrażenia rzadkiego nawet na niewielkiej przestrzeni. Liście są nieparzystopierzaste, wyraźnie piłkowane, po roztarciu mogą wydzielać nieprzyjemny zapach. Rozwijają się zielonkawe i szybko przebarwiają się na winnoczerwono aż do niemal czarnofioletowej barwy. Na przełomie maja i czerwca pojawiają się płaskie kwiatostany o średnicy około 10–12 cm, kremowobiałe z różowym odcieniem i intensywnym zapachem typowym dla kwiatów bzu. Kwiatostany są chętnie odwiedzane przez pszczoły i pięknie kontrastują z ciemnym ulistnieniem. Po przekwitnieniu tworzą się grona błyszczących, czarnofioletowych owoców, które dojrzewają od sierpnia do września. Owoce wykorzystuje się przede wszystkim po obróbce termicznej do syropów, dżemów i soków. Cenione są za naturalną zawartość barwników, witaminy C i antocyjanów, a przy tym przyciągają ptaki. Odmiana najlepiej prezentuje się jako soliter, w wąskich pasach przy ogrodzeniach oraz w swobodnym żywopłocie, gdzie ciemne liście podkreślają jasne byliny i trawy ozdobne.

Bez czarny, botanicznie Sambucus nigra, to krzew pochodzący z Eurazji i północnej Afryki. Jest to roślina zrzucająca liście, często wykorzystywana ze względu na walory ozdobne i lecznicze. Często spotyka się go w naturze, ale uprawia się go również w ogrodach dla dekoracyjnych kwiatów i owoców. Kwiaty są białe do kremowożółtych, zebrane w obfite baldachogrona i mają charakterystyczny zapach. Owoce, pojawiające się po przekwitnieniu, to drobne, ciemnofioletowe do czarnych jagody. Są jadalne i mają zastosowanie w kuchni, często wytwarza się z nich dżemy, syropy lub herbatki, zależy to jednak od konkretnej odmiany. Bez czarny był tradycyjnie wykorzystywany w medycynie ludowej ze względu na swoje właściwości lecznicze. W różnych kulturach stosowano go zwłaszcza przy przeziębieniach i bólu gardła. Liście, kwiaty i owoce zawierają różne przeciwutleniacze i witaminy. To niewymagający krzew, który preferuje wilgotne gleby oraz stanowiska słoneczne do półcienistych. Uprawia się go także ze względu na atrakcyjny wygląd i łatwość pielęgnacji.

Uprawa: Preferuje stanowisko słoneczne do półcienistego, przy czym pełne słońce sprzyja obfitszemu kwitnieniu i owocowaniu. Gleba powinna być wilgotna, przepuszczalna i próchniczna. Roślina toleruje warunki lekko kwaśne do zasadowych, nie zaleca się natomiast gleb ciężkich i podmokłych. Krzewy sadzi się zwykle w odstępach 1,5–2 m, a głębokość sadzenia powinna odpowiadać wielkości bryły korzeniowej. Młode rośliny należy regularnie podlewać, zwłaszcza podczas suszy. Nawożenie przeprowadza się wiosną kompostem lub zrównoważonym nawozem organicznym, który wspiera zdrowy wzrost i kwitnienie. Po przekwitnieniu krzewy można przycinać, skracając starsze gałęzie i utrzymując w ten sposób zwarty pokrój. Jest mrozoodporny i odporny na większość chorób. Krzewy są samopylne, jednak dla uzyskania wyższych plonów zaleca się posadzenie kilku roślin. Owoce bzu czarnego są jadalne wyłącznie po obróbce termicznej i tylko u niektórych odmian, surowe owoce mogą być lekko toksyczne, a w przypadku odmian ozdobnych ich spożywanie nie jest zalecane.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.2. 2026