Bluszcz algierski 'Gloire de Marengo' Hedera algeriensis 'Gloire de Marengo'

Opis szczegółowy produktu

Bluszcz algierski 'Gloire de Marengo' - odmiana 'Gloire de Marengo' to wielkolistna, pstrolistna selekcja, która wyróżnia się skórzastymi, wyraźnie błyszczącymi liśćmi o długości 8–15 cm, z szarozielonym lub srebrzystym marmurkowaniem i nieregularnym kremowobiałym obrzeżeniem. Na podporze przytwierdza się korzeniami czepnymi i stopniowo tworzy zwartą zieloną okrywę na murach, ogrodzeniach i pergolach, zwykle na wysokość 5–10 m. Bez podpory zachowuje się jak roślina okrywowa i tworzy kobierzec o wysokości około 30–50 cm, odpowiedni pod drzewa i do zacienionych zakątków ogrodu. Na dojrzałych pędach we wrześniu i październiku pojawiają się niepozorne, zielonkawe baldachy bogate w nektar, a następnie czarne jagody dojrzewające wiosną. Owoce są dla człowieka niejadalne i po spożyciu mogą być szkodliwe, a sok rośliny może podrażniać wrażliwą skórę, dlatego podczas cięcia zaleca się używanie rękawic. W kompozycjach stanowi całoroczne zielone tło dla funkii, paproci, bergenii i cieniolubnych traw, a duże liście podkreślają strukturę nasadzenia. Młode, płonne pędy mają zwykle liście płycej klapowane, natomiast na pędach kwitnących pojawiają się liście bardziej całobrzegie. Zimą ulistnienie w większości się utrzymuje, podczas mrozów bez okrywy śnieżnej część liści może zbrązowieć, ale wiosną roślina szybko odnawia się nowymi przyrostami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu i cieniu, na pełnym słońcu wymaga równomiernie wilgotnej gleby i osłoniętego stanowiska. Odpowiednia jest gleba próchniczna, żyzna i przepuszczalna, o pH około 6–7,5, ściółkowana w celu utrzymania stałej wilgotności. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, a po ukorzenieniu znosi także krótkotrwałą suszę. Wiosenne nawożenie kompostem lub nawozem do roślin ozdobnych wspiera przyrost masy liściowej. Cięcie wykonuje się w razie potrzeby od wiosny do lata, aby utrzymać kształt i gęstość, a na pędach owocujących część przyrostów pozostawia się dla jesiennych kwiatów. W naszych warunkach klimatycznych najlepiej zimuje w cieplejszych rejonach i w osłoniętym mikroklimacie, przybliżona mrozoodporność wynosi około -15 °C, a podczas mrozów bez okrywy śnieżnej korzystne jest zimowe okrycie strefy korzeniowej i osłona przed wiatrem. Jako roślinę okrywową sadzi się co około 35–40 cm, czyli mniej więcej 6–9 roślin na m², do obsadzenia ogrodzenia lub muru zwykle przyjmuje się rozstawę 60–100 cm. Spośród problemów mogą pojawić się mszyce, tarczniki i przędziorki przy suchym powietrzu, a w wilgotnych warunkach plamistości liści, dlatego pomocne jest przewiewne stanowisko bez długotrwałego zalewania. Uprawa w pojemniku jest możliwa, wymaga jednak większej objętości podłoża, warstwy drenażowej i zabezpieczenia pojemnika przed przemarznięciem, zimą wrażliwa jest przede wszystkim bryła korzeniowa. W przesuszonych wnętrzach mogą pojawiać się przędziorki, dlatego zaleca się raczej osłonięte zimowanie na zewnątrz.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.2. 2026