Bluszcz irlandzki 'Arbori Compact' Hedera hibernica 'Arbori Compact'

Irlandzki bluszcz 'Arbori Compact' - należy do rodziny araliowatych i wywodzi się z atlantyckich populacji bluszczy, które w naturze zamieszkują wilgotniejsze skraje lasów i zacienione skały Europy. Ten kultywar jest krzewiastą formą bluszczu, dlatego zachowuje się przewidywalnie na rabatach i w pojemnikach. W wieku dorosłym osiąga około 0,4–0,5 m wysokości i 0,8–1,0 m szerokości, wzrost jest raczej powolny i zagęszczający. Liście są mniejsze i bardziej zaokrąglone niż u zwykłych bluszczy pnących, ciemnozielone, skórzaste, błyszczące i wyraźnie unerwione, zimą pozostają na roślinie. Od września do października pojawiają się drobne, zielonożółte kwiaty w kulistych baldachach, które należą do cennych, późnych źródeł nektaru i pyłku. Po przekwitnieniu tworzą się czarne jagody dojrzewające jesienią do zimy, zazwyczaj od października do grudnia, które są trujące dla człowieka i zwierząt domowych. W kompozycjach sprawdzi się jako zimozielony szkielet rabat, do obwódek ścieżek, na cieniste skalniaki i do pojemników, naturalnie zmiękcza przejście między bylinami a krzewami. Dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, tiarellami, barwinkiem i wiosennymi cebulowymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu do cienia, ale toleruje również słońce, pod warunkiem, że gleba ma wystarczającą wilgotność. Odpowiednia jest gleba próchnicza, średnio żyzna i przepuszczalna, często z wyższą zawartością wapnia, pH około 6–7,5. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w pierwszym roku ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu tolerują również krótkie okresy suszy. Cięcie wykonuje się w miarę potrzeb od wiosny do lata, aby pędy nie przekraczały wyznaczonej przestrzeni, a roślinność zgęstniała. Do zazielenienia płotu lub ściany zazwyczaj wybiera się rozstaw około 0,8–1,2 m, do nasadzeń okrywowych około 6–9 roślin na m². W naszych warunkach jest mrozoodporny mniej więcej do -29 °C, na otwartych i wietrznych stanowiskach korzystnie wpływa osłonięcie i zimowy mulcz w strefie korzeniowej. Spośród chorób i szkodników mogą pojawić się plamistości liści, mszyce i tarczówki, przy suszy przędziorki, dlatego korzystne jest przewiewne sadzenie bez długotrwałego zamoklenia i z równomierną wilgotnością gleby. W pojemniku uprawia się w głębszej doniczce z drenażem, podłoże utrzymuje się umiarkowanie wilgotne.

Autor: Nikol | Aktualizacja: 22.2. 2026