Bluszcz irlandzki 'Arbori Compact' Hedera hibernica 'Arbori Compact'

Opis szczegółowy produktu

Bluszcz irlandzki 'Arbori Compact' - należy do rodziny araliowatych i wywodzi się z atlantyckich populacji bluszczy, które w naturze zasiedlają wilgotne obrzeża lasów i zacienione skały Europy. Ta odmiana jest krzewiastą formą bluszczu, dlatego zachowuje się przewidywalnie zarówno na rabatach, jak i w pojemnikach. W wieku dojrzałym osiąga około 0,4–0,5 m wysokości i 0,8–1,0 m szerokości, rośnie raczej powoli i się zagęszcza. Liście są mniejsze i bardziej zaokrąglone niż u typowych pnących bluszczy, ciemnozielone, skórzaste, lśniące i wyraźnie unerwione, zimą pozostają na roślinie. Od września do października pojawiają się drobne zielonożółte kwiaty w kulistych baldachach, które należą do cennych późnych źródeł nektaru i pyłku. Po przekwitnieniu tworzą się czarne jagody dojrzewające jesienią lub zimą, zwykle od października do grudnia, trujące dla ludzi i zwierząt domowych. W kompozycjach sprawdza się jako zimozielony szkielet podsadzeń, do obsadzania ścieżek, w zacienionych ogrodach skalnych i w pojemnikach, w naturalny sposób łagodzi przejście między bylinami a drzewami i krzewami. Dobrze komponuje się z paprociami, funkiami, bergeniami, barwinkiem i wiosennymi roślinami cebulowymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w półcieniu lub cieniu, znosi jednak także słońce, jeśli gleba jest wystarczająco wilgotna. Odpowiednia jest gleba próchniczna, średnio żyzna i przepuszczalna, często o wyższej zawartości wapnia, o pH około 6–7,5. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, w pierwszym roku ważne jest regularne podlewanie, po ukorzenieniu znoszą także krótszą suszę. Cięcie wykonuje się w razie potrzeby od wiosny do lata, aby pędy nie przerastały wyznaczonej przestrzeni, a roślina się zagęszczała. Do obsadzenia ogrodzenia lub muru zwykle stosuje się rozstawę około 0,8–1,2 m, w nasadzeniach okrywowych około 6–9 roślin na m². W naszych warunkach klimatycznych jest mrozoodporny mniej więcej do -29 °C, na otwartych i wietrznych stanowiskach korzystne jest osłonięte miejsce i zimowa ściółka w strefie korzeniowej. Spośród chorób i szkodników mogą wystąpić plamistości liści, mszyce i tarczniki, w czasie suszy przędziorki, dlatego zaleca się przewiewne nasadzenie bez długotrwałego zalewania i z równomierną wilgotnością gleby. W pojemniku uprawia się go w głębszej doniczce z drenażem, a podłoże utrzymuje się lekko wilgotne.

Autor: Nikol | Rewizja: 22.2. 2026