Bluszczyk kurdybanek Glechoma hederacea

Opis szczegółowy produktu

Bluszczyk kurdybanek - niska, wieloletnia i bardzo żywotna bylina z rodziny jasnotowatych, rodzima również w polskim krajobrazie. Roślina dorasta do 10–20 centymetrów wysokości, jednak jej płożące się i ukorzeniające pędy mogą osiągać ponad 1 metr długości, dzięki czemu tworzy gęste kobierce. Liście są nerkowate do sercowatych, o karbowanym brzegu, a po roztarciu wydzielają silny, korzenny zapach. Jest w pełni mrozoodporny (do -35 °C). Jest jadalny i leczniczy (bogaty w witaminę C), jednak u zwierząt gospodarskich spożyty w dużych ilościach może wywołać zatrucie. Główna wartość ozdobna bluszczyka polega na zdolności szybkiego tworzenia zwartego, zielonego runa także w miejscach, gdzie inne rośliny sobie nie radzą. Od kwietnia do lipca zakwita drobnymi, wargowymi kwiatami w kolorze niebieskofioletowym, które wyrastają w kątach liści i są ważnym źródłem nektaru dla trzmieli i pszczół. Odpowiada mu półcień do cienia oraz wilgotniejsza, próchniczna gleba, ale jest wyjątkowo elastyczny i znosi również pełne słońce (o ile ma wystarczającą ilość wody) lub suszę. W ogrodach wykorzystuje się go jako niewymagającą roślinę okrywową pod drzewami i krzewami, jako zamiennik trawnika w zacienionych miejscach lub jako roślinę zwisającą w skrzynkach balkonowych i pojemnikach wiszących.

Uprawa: Wymaga stanowiska w półcieniu do cienia, jednak przy zapewnieniu odpowiedniej wilgotności gleby dobrze rośnie także w pełnym słońcu, gdzie liście wybarwiają się intensywniej. Idealna jest świeża, próchniczna, gliniasta i żyzna gleba o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, dobrze zatrzymująca wodę, choć roślina jest wyjątkowo elastyczna i rośnie również w mniej korzystnych warunkach. Podlewanie roślin uprawianych w pojemnikach musi być regularne i obfite, aby podłoże stale pozostawało lekko wilgotne, natomiast w gruncie dodatkowe nawadnianie jest potrzebne tylko podczas dłuższej suszy. Nawożenie prowadzi się od wiosny do późnego lata raz w miesiącu zrównoważonym nawozem płynnym do ziół lub roślin ozdobnych z liści, jednak w przypadku bujnie rosnących łanów w gruncie zwykle nie jest konieczne. Cięcie wykonuje się na bieżąco przez cały sezon wegetacyjny w celu regulacji wzrostu, utrzymania zwartego pokroju lub odmłodzenia łanu, a roślina bardzo szybko regeneruje się nawet po radykalnym przycięciu. Przy sadzeniu większej liczby roślin jako okrywy gleby, które można przeprowadzić od wiosny do jesieni, zaleca się rozstawę 25–35 cm, ponieważ dzięki płożącym się i ukorzeniającym pędom roślina bardzo szybko rozrasta się na boki. Roślina jest w pełni mrozoodporna (do -35 °C) i nie wymaga specjalnej ochrony zimowej, jedynie w przypadku roślin uprawianych w pojemnikach wiszących zaleca się wkopanie pojemnika w ziemię lub owinięcie go materiałem izolacyjnym, aby chronić bryłę korzeniową przed przemarznięciem.

Autor: Lucie | Rewizja: 15.4. 2026