Bodziszek czerwony 'Frivolius Pink' Geranium sanguineum 'Frivolius Pink'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek czerwony 'Frivolius Pink' - niska, zrzucająca liście odmiana z rodziny bodziszkowatych. Wyhodował ją holenderski szkółkarz Marco van Noort. Należy do serii Frivolius, w której stawia się na zwarty wzrost, duże kwiaty i długie kwitnienie. Gatunek wyjściowy występuje w Europie i Azji Zachodniej. Zasiedla tam suche łąki, kamieniste zbocza, widne skraje lasów i rzadkie zarośla. 'Frivolius Pink' tworzy gęstą, poduszkowatą kępę o charakterze okrywowym. Kępa ma około 20–30 cm wysokości i 30–40 cm szerokości. Delikatnie dłoniasto powcinane liście są świeżo- do średniozielonych, a jesienią mogą nabierać odcieni brązu i czerwieni. Od maja do sierpnia, przy sprzyjającej pogodzie aż do września, nad liśćmi otwierają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 4 cm. Mają jasnoróżową barwę i delikatne ciemniejsze użyłkowanie. Nie są wyraźnie pachnące, dostarczają jednak pyłku i nektaru pszczołom, bzygom i innym owadom zapylającym. Odmiana sprawdza się na obrzeżach rabat bylinowych, w ogrodach skalnych, nasadzeniach żwirowych i na skarpach. Pasuje także pod róże i jasne krzewy oraz do większych pojemników. Dobrze komponuje się z szałwiami, kocimiętkami, macierzankami, rozchodnikami, wiosennymi roślinami cebulowymi i niższymi trawami.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub w półcieniu. W gorących miejscach docenia lekkie ocienienie w południe i osłonę od wiatru. Odpowiada mu gleba próchniczna, ale przepuszczalna, z dobrym drenażem. W cięższych glinach sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest zwykle lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzi się od marca do maja albo we wrześniu i październiku. Większość bodziszków kwitnie od maja do lipca, a odmiany powtarzające kwitnienie kontynuują je mniejszymi falami aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy. Po ukorzenieniu bodziszek zwykle dobrze znosi przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz, a przenawożenie azotem sprzyja rozkładaniu się kęp. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się ścięcie pędów na wysokość 5–10 cm. Pobudza to wyrastanie nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty. Na stanowiskach narażonych na zimową wilgoć lepiej sprawdza się warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się go w dobrym podłożu z warstwą drenażową. Podlewanie jest wtedy bardziej regularne, a woda powinna szybko odpływać. Rozstawę dobiera się do siły wzrostu: gatunki niskie 25–30 cm, średnie 35–45 cm, okazałe 50–60 cm. Mrozoodporność większości bodziszków ogrodowych wynosi około -28 do -34 °C, a gatunki wrażliwsze wymagają suchszych warunków zimą. W praktyce w pierwszym roku warto pilnować wilgotności bryły korzeniowej i usuwać uszkodzone liście. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistość liści, a ze szkodników przede wszystkim ślimaki i mszyce. W pojemnikach czasem pojawia się opuchlak. Profilaktyka polega na kontroli korzeni przy przesadzaniu.

Autor: Nikol | Rewizja: 28.7. 2026