Bodziszek himalajski 'Baby Blue' Geranium himalayense 'Baby Blue'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek himalajski 'Baby Blue' - pochodzi z obszarów górskich ciągnących się od wschodniego Afganistanu przez północny Pakistan i Indie po zachodni Nepal. Porasta tam skraje widnych lasów, górskie łąki i bardziej kamieniste zbocza, z których woda swobodnie spływa. Odmiana 'Baby Blue' powstała jako wielkokwiatowa, zwarta selekcja. Podaje się także dodatkowe skrzyżowanie z bodziszkiem łąkowym, co przejawia się wielkością kwiatów i dobrą żywotnością. Dorasta do około 20–30 cm, a w pełni rozwinięta rozrasta się na 40–60 cm. Na końcach pędów od końca maja do lipca pojawiają się pojedyncze kwiaty o średnicy 4–6 cm. Są niebieskofioletowe, z delikatnym purpurowym użyłkowaniem i jaśniejszym środkiem. Liście są dłoniasto podzielone i świeżo zielone, jesienią często przebarwiają się na odcienie czerwieni i bordo. Kępiasty pokrój z czasem rozluźnia się w niski kobierzec. Na rabatach wypełnia on luki między krzewami, różami czy trawami i w naturalny sposób ogranicza kiełkowanie chwastów. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, chętnie odwiedzają je pszczoły, dlatego roślina sprawdza się także w nasadzeniach o naturalistycznym charakterze. Nie jest wymagająca w uprawie i wnosi do każdego ogrodu kolor oraz romantyczny nastrój. 

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub w półcieniu. W gorących lokalizacjach docenia lekkie ocienienie w południe i osłonięte stanowisko. Odpowiada mu gleba próchniczna, ale przepuszczalna, z dobrym drenażem. W cięższych glinach sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzi się od marca do maja albo we wrześniu i październiku. Większość bodziszków kwitnie od maja do lipca, a odmiany powtarzające kwitnienie kontynuują je w mniejszych falach aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy. Po ukorzenieniu bodziszek zwykle dobrze znosi przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz. Nadmiar azotu sprzyja wyleganiu. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się przycięcie pędów na wysokość 5–10 cm. Pobudza to wzrost nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty. Na stanowiskach narażonych na zimową wilgoć lepiej sprawdza się warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się go w dobrej jakości podłożu z warstwą drenażową. Podlewanie powinno być wtedy bardziej regularne, a woda musi szybko odpływać. Rozstawę dobiera się do siły wzrostu: dla gatunków niskich 25–30 cm, średnich 35–45 cm, a silnie rosnących 50–60 cm. Mrozoodporność większości ogrodowych bodziszków wynosi około -28 do -34 °C, gatunki wrażliwsze wymagają suchszego przezimowania. W pierwszym roku warto pilnować wilgotności bryły korzeniowej i usuwać uszkodzone liście. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistość liści, ze szkodników przede wszystkim ślimaki i mszyce. W pojemnikach pojawia się niekiedy opuchlak. Zapobiega się mu, kontrolując korzenie podczas przesadzania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026