Bodziszek kantabryjski 'Biokovo' Geranium × cantabrigiense 'Biokovo'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek kantabryjski 'Biokovo'  - ogrodowa krzyżówka bodziszka korzeniastego i bodziszka dalmatyńskiego, wyhodowana w Anglii na University of Cambridge, gdzie w 1974 roku uzyskała ją Helen Kiefer. Odmianę 'Biokovo' odnalazł później w chorwackim paśmie górskim Biokovo niemiecki szkółkarz Hans Simon. Szybko zyskała popularność jako niska, długowieczna bylina okrywowa. Tworzy gęste poduchy o wysokości 15–20 cm z krótkimi rozłogami, które rozrastają się na szerokość i w ciągu sezonu zakrywają powierzchnię gleby. Liście są okrągławo-dłoniaste, głęboko klapowane i błyszczące. Po roztarciu wydzielają wyraźny aromat, a jesienią często przebarwiają się na odcienie czerwonawe aż po brązowe. Od maja do lipca nad liśćmi pojawiają się miseczkowate kwiaty o średnicy około 2,5 cm. Są białe z delikatnym różowym odcieniem i rzucającymi się w oczy różowymi pręcikami. Kwiaty chętnie odwiedzają owady zapylające, a w nasadzeniu prezentują się subtelnie, bez ostrych kontrastów barwnych. 'Biokovo' nadaje się do ogrodów skalnych, na obrzeża rabat, wzdłuż ścieżek oraz jako podsadzenie rzadszych drzew i krzewów. Tworzy tam miękki, pachnący kobierzec i jednocześnie ogranicza kiełkowanie chwastów. W pojemnikach naturalnie uzupełnia zioła i byliny sucholubne, ponieważ liście są dekoracyjne także poza okresem kwitnienia. W kompozycjach dobrze komponuje się z wiosennymi roślinami cebulowymi, niskimi rozchodnikami, przywrotnikami i drobnolistnymi trawami.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub w półcieniu. W gorących miejscach docenia lekki cień w południe i osłonę od wiatru. Odpowiada mu gleba próchniczna, ale przepuszczalna, z dobrym drenażem. W cięższych glebach gliniastych sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzi się od marca do maja albo we wrześniu i październiku. U większości bodziszków kwitnienie trwa od maja do lipca, a odmiany powtarzające kwitnienie kontynuują je mniejszymi falami aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy. Po ukorzenieniu bodziszek zwykle dobrze znosi przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane. Wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz, a nadmiar azotu sprzyja wyleganiu pędów. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się przycięcie części nadziemnej na wysokość 5–10 cm. Pobudza to roślinę do wytworzenia nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty. Na stanowiskach narażonych na zimowe zawilgocenie lepiej sprawdza się warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się go w dobrym podłożu z warstwą drenażową. Podlewanie jest wtedy bardziej regularne, a woda powinna szybko odpływać. Rozstawę dobiera się do siły wzrostu: gatunki niskie sadzi się co 25–30 cm, średnie co 35–45 cm, a silnie rosnące co 50–60 cm. Mrozoodporność większości bodziszków ogrodowych wynosi około -28 do -34 °C. Gatunki bardziej wrażliwe wymagają suchszych warunków zimą. W pierwszym roku warto pilnować wilgotności bryły korzeniowej i usuwać uszkodzone liście. Z chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistość liści, a ze szkodników przede wszystkim ślimaki i mszyce. W pojemnikach czasem pojawia się opuchlak, któremu zapobiega się, kontrolując korzenie przy przesadzaniu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026