Bodziszek kantabryjski 'Karmina' Geranium × cantabrigiense 'Karmina'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek kantabryjski 'Karmina' - ogrodowy mieszaniec bodziszka dalmatyńskiego i bodziszka korzeniastego, uzyskany pierwotnie w uprawie w Cambridge. Odmiana 'Karmina' tworzy niskie, gęste kobierce bez samoczynnego wysiewu, ponieważ zawiązuje niewiele owoców, a nasadzenie rozrasta się głównie dzięki krótkim rozłogom i ukorzeniającym się pędom. W pełni rozwoju osiąga 20–30 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, ma pokrój płożący i szybko się zwiera. Liście są dłoniasto podzielone na 5–7 klap, błyszcząco zielone do szarozielonych, aromatyczne w dotyku, a w łagodne zimy często częściowo zimozielone. Jesienią ulistnienie przebarwia się na odcienie czerwieni i wina. W maju i czerwcu nad liśćmi wyrastają delikatne łodygi z miseczkowatymi, pięciokrotnymi kwiatami o średnicy 2–3 cm, w barwie od karminowego różu po purpurową czerwień, z wyraźnym użyłkowaniem i jaśniejszym środkiem. Po głównej fali kwitnienia pojedyncze kwiaty mogą pojawiać się także w lipcu. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru, chętnie odwiedzają je pszczoły i trzmiele. W ogrodzie sprawdza się jako obwódka rabat, wypełnienie między bylinami, roślina okrywowa pod luźno rosnące krzewy oraz na skalniaki, gdzie wypełnia szczeliny między kamieniami. Pędy są czerwonobrązowe i delikatnie owłosione, dzięki czemu nasadzenie wygląda naturalnie także z bliska. Roślina doskonale nadaje się również do obsadzania przestrzeni pod drzewami i krzewami.

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym lub w półcieniu, w gorących miejscach docenia lekkie ocienienie w południe i osłonę od wiatru. Odpowiada jej gleba próchniczna, ale przepuszczalna, z dobrym drenażem, a w cięższych glebach gliniastych sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzi się od marca do maja albo we wrześniu i październiku. Większość bodziszków kwitnie od maja do lipca, a odmiany powtarzające kwitnienie kontynuują je w mniejszych falach aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy, po ukorzenieniu bodziszek zwykle dobrze znosi przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz, a nadmiar azotu nasila wyleganie. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się przycięcie pędów na wysokość 5–10 cm, co pobudza wzrost nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty, a na stanowiskach narażonych na zimowe przemakanie lepsza jest warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się ją w dobrym podłożu z warstwą drenażową, podlewanie jest regularniejsze, a woda powinna szybko odpływać. Rozstawę dobiera się do siły wzrostu: gatunki niskie 25–30 cm, średnie 35–45 cm, silnie rosnące 50–60 cm. Mrozoodporność większości ogrodowych bodziszków wynosi około -28 do -34 °C, gatunki wrażliwsze wymagają suchszych warunków zimą. W praktyce w pierwszym roku warto pilnować wilgotności bryły korzeniowej i usuwać uszkodzone liście. Z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy i plamistość liści, ze szkodników przede wszystkim ślimaki i mszyce. W pojemnikach czasem występuje opuchlak, a profilaktyka polega na kontroli korzeni podczas przesadzania.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026