Bodziszek kantabryjski 'St. Ola' Geranium × cantabrigiense 'St. Ola'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek kantabryjski 'St. Ola' - powstał ze skrzyżowania bodziszka dalmatyńskiego i bodziszka korzeniastego i należy do najbardziej niezawodnych okrywowych bodziszków do uprawy w Europie Środkowej. Mieszańca opisano na podstawie roślin z kolekcji w Cambridge, a jego nazwa nawiązuje właśnie do Cambridge, skąd krzyżówka rozpowszechniła się w uprawie ogrodowej. Odmiana 'St. Ola' tworzy niskie, płaskie kobierce o płożących się, czerwonobrązowych pędach, które łatwo ukorzeniają się w węzłach. W wieku dojrzałym osiąga około 15–20 cm wysokości i 45–50 cm szerokości, kępa jest zwarta i nie wysiewa się w znaczącym stopniu. Liście są dłoniasto klapowane, świeżo zielone, od spodu delikatnie owłosione, po roztarciu aromatyczne, a w łagodne zimy częściowo zimozielone. Jesienią często przebarwiają się na purpurowoczerwone tony. Od maja do lipca nad liśćmi wyrastają szypuły z otwartymi kwiatami o średnicy 2–3 cm, białymi z różowym użyłkowaniem i różowymi pylnikami, dzięki czemu nawet z daleka kwiat wydaje się cieplejszy niż czysta biel. Roślina jest miododajna, a w kompozycjach stanowi jasne tło dla czosnków ozdobnych, szałwii, dzwonków lub cieniolubnych paproci w półcieniu, a także dla drzew i krzewów o ciemnym ulistnieniu. Nadaje się do nasadzeń grupowych i rozrasta się na większe powierzchnie. Doskonale sprawdza się również jako podsadzenie pod drzewami lub krzewami.

Uprawa: Najlepiej rośnie w słońcu lub w półcieniu, w gorących miejscach docenia lekki cień w południe i osłonę od wiatru. Odpowiada mu gleba próchniczna, ale przepuszczalna, z dobrym drenażem, w cięższych glebach gliniastych sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzi się od marca do maja albo we wrześniu i październiku. Większość bodziszków kwitnie od maja do lipca, a odmiany powtarzające kwitnienie kontynuują je w mniejszych falach aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy, po ukorzenieniu bodziszek jest zazwyczaj odporny na przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz, nadmiar azotu sprzyja wyleganiu pędów. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się przycięcie części nadziemnej na wysokość 5–10 cm, co pobudza wzrost nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza zachwaszczenie, na stanowiskach narażonych na zimowe zawilgocenie lepiej sprawdza się warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się go w dobrej jakości podłożu z warstwą drenażową, podlewanie musi być bardziej regularne, a woda powinna szybko odpływać. Rozstawę dobiera się według siły wzrostu: gatunki niskie 25–30 cm, średnie 35–45 cm, silnie rosnące 50–60 cm. Mrozoodporność większości bodziszków ogrodowych wynosi mniej więcej od -28 do -34 °C, gatunki wrażliwsze wymagają suchszych warunków zimą. W praktyce w pierwszym roku warto pilnować wilgotności bryły korzeniowej i usuwać uszkodzone liście. Spośród chorób może wystąpić mączniak prawdziwy i plamistość liści, spośród szkodników przede wszystkim ślimaki i mszyce. W pojemnikach czasem pojawia się opuchlak, a profilaktyka polega na kontroli korzeni przy przesadzaniu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026