Bodziszek korzeniasty 'Ingwersen's Variety' Geranium macrorrhizum 'Ingwersen's Variety'

Opis szczegółowy produktu

Bodziszek korzeniasty 'Ingwersen's Variety' - pochodzi z górskich i podgórskich obszarów południowej i południowo-wschodniej Europy, gdzie występuje naturalnie wśród skał, na piargach i na skrajach widnych lasów. Odmiana 'Ingwersen's Variety' to selekcja odnaleziona przez Waltera Ingwersena w 1929 roku podczas wyprawy na Bałkany, ceniona w ogrodach również dzięki wyróżnieniu RHS Award of Garden Merit. Tworzy niskie, poduszkowate kępy o wysokości około 30–40 cm, które dzięki kłączom stopniowo rozrastają się na szerokość 60–80 cm i z czasem tworzą zwarty kobierzec. Liście są dłoniasto podzielone, delikatnie owłosione i po roztarciu intensywnie aromatyczne, latem świeżo zielone, a jesienią często przebarwiają się na brązowoczerwono. Od maja do lipca nad liśćmi wznoszą się luźne baldachy pięciokrotnych kwiatów o średnicy zwykle 3–4 cm, w delikatnym różowym kolorze z ciemniejszym kielichem. Po przekwitnięciu pojawiają się efektowne, czerwonawe owocostany, które nadają nasadzeniu strukturę również poza okresem kwitnienia. Roślina należy do bylin miododajnych i dobrze sprawdza się jako podszyt pod drzewami, na obrzeżach rabat bylinowych oraz w nasadzeniach o naturalistycznym charakterze. W kompozycjach dobrze łączy się z paprociami, funkiami, żurawkami, epimedium i wiosennymi roślinami cebulowymi, gdzie jej liście okrywają glebę i łagodzą przejścia między roślinami. Roślina nadaje się do ogrodów skalnych i na rabaty bylinowe. Rozrasta się na większe powierzchnie. Chętnie stosuje się ją jako podszyt pod drzewami i krzewami. 

Uprawa: Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym do półcienistego, w gorących miejscach docenia lekkie zacienienie w południe i osłonę od wiatru. Odpowiada jej gleba próchniczna, ale przepuszczalna i dobrze zdrenowana, w cięższych glebach gliniastych sprawdza się domieszka żwiru. Zalecane pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 6,0–7,2. Sadzenie wykonuje się od marca do maja lub we wrześniu i październiku. Kwitnienie u większości bodziszków przypada od maja do lipca, odmiany powtarzające kwitnienie kwitną mniejszymi falami aż do września. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i podczas dłuższej suszy, po ukorzenieniu bodziszek zwykle dobrze znosi przesuszenie. Nawożenie powinno być umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub zrównoważony nawóz, nadmiar azotu sprzyja wyleganiu pędów. Po głównej fali kwitnienia często zaleca się przycięcie części nadziemnej na wysokość 5–10 cm, co pobudza wytwarzanie nowych liści i może przedłużyć kwitnienie. Ściółka z kompostu lub drobnego żwiru stabilizuje wilgotność i ogranicza chwasty, na stanowiskach zagrożonych zimowym nadmiarem wilgoci lepsza jest warstwa żwiru. W pojemniku uprawia się go w dobrej jakości podłożu z warstwą drenażową, podlewanie jest regularniejsze, a odpływ wody powinien być szybki. Rozstawę dobiera się według siły wzrostu: gatunki niskie 25–30 cm, średnie 35–45 cm, silnie rosnące 50–60 cm. Mrozoodporność większości bodziszków ogrodowych wynosi około -28 do -34 °C, gatunki wrażliwsze wymagają suchszego zimowania. W praktyce pomaga w pierwszym roku pilnowanie wilgotności bryły korzeniowej i usuwanie uszkodzonych liści. Z chorób może pojawić się mączniak prawdziwy i plamistość liści, ze szkodników głównie ślimaki i mszyce. W pojemnikach czasem występuje opuchlak, a profilaktyka polega na kontroli korzeni przy przesadzaniu.

Autor: Kristýna | Rewizja: 27.01. 2026