Brunera wielkolistna 'Silver Heart'- Brunnera macrophylla 'Silver Heart' PBR Brunnera macrophylla 'Silver Heart'

Opis szczegółowy produktu

Brunera wielkolistna 'Silver Heart' - bylina bulwiasta i piękna bylina, która wyróżnia się przede wszystkim pięknymi kwiatami. Odmiana 'Silver Heart' powstała jako selekcja w szkółce Spilsbergen-Willemsen w Holandii, opis podaje mutację odmiany 'Silver Lace' i trafiła do sprzedaży około 2012 roku. Roślina jest kłączowa, kępiasta i w ogrodzie rozrasta się powoli, utrzymując zwarte brzegi bez długich rozłogów. Dorosła kępa zazwyczaj osiąga 30–40 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, pełny rozmiar najczęściej osiąga w ciągu 2–5 lat. Liście przyziemne są długoogonkowe, sercowate do jajowatych, delikatnie szorstkie, zazwyczaj długości 15–25 cm. Blaszki liściowe są przeważnie srebrne z zielonym unerwieniem i wąskim zielonym marginesem, dzięki czemu nawet w cieniu działają jako świetlisty akcent. Na wiosnę nad liśćmi wyrastają cienkie, rozgałęzione łodygi o wysokości około 30–45 cm z delikatnymi wiechami drobnych kwiatów o średnicy 5–7 mm, w kolorze niezapominajki z białym środkiem. Kwitnienie w warunkach Republiki Czeskiej najczęściej przypada na kwiecień i maj, w chłodniejszych rejonach może przechodzić do czerwca. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru wczesnym zapylaczom, a po przekwitnięciu głównym efektem jest długotrwałe ulistnienie, które ogranicza zachwaszczenie. Zwykle podaje się, że roślinność jest niejadowita i bez kolców. W kompozycjach sprawdza się jako podszycie pod drzewa liściaste, do rododendronów, między paprocie, funkie, zimozielenie i dąbrówki.

Uprawa: Wymaga gleby próchniczej, bogatej w składniki odżywcze, dobrze przepuszczalnej, o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, która powinna być stale umiarkowanie wilgotna, ale nie podmokła. Najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym do cienistego, gdzie liście są chronione przed bezpośrednim południowym słońcem, które może powodować ich zasychanie lub przypalanie. Nawożenie zaleca się przeprowadzać wiosną nawozem organicznym lub kompostem, ewentualnie można lekko nawozić po przekwitnięciu w celu wspierania tworzenia zdrowych liści. Cięcie nie jest zasadnicze, przeprowadza się je jedynie pielęgnacyjne, najczęściej po przekwitnięciu lub w trakcie wegetacji poprzez usuwanie uszkodzonych lub zaschniętych liści, ewentualnie starych pędów kwiatowych. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy, przy czym roślina źle znosi długotrwały niedobór wilgoci. Przy sadzeniu wielu roślin zaleca się odstęp około 30–40 cm, aby poszczególne kępy miały wystarczająco dużo miejsca do rozrastania się i zachowania dekoracyjnego wyglądu. Jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga ochrony zimowej.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026