Brunera wielkolistna 'Silver Heart' Brunnera macrophylla 'Silver Heart'

Opis szczegółowy produktu

Brunera wielkolistna 'Silver Heart' - kłączowa, piękna bylina, ceniona przede wszystkim za ozdobne liście i delikatne kwiaty. Odmiana 'Silver Heart' powstała jako selekcja w szkółce Spilsbergen-Willemsen w Holandii, według opisu jako mutacja odmiany 'Silver Lace', i trafiła do sprzedaży około 2012 roku. Roślina jest kłączowa, kępiasta i rozrasta się w ogrodzie powoli, zachowując przy tym zwarte brzegi bez długich rozłogów. Dorosła kępa ma zwykle 30–40 cm wysokości i 45–60 cm szerokości, a pełne rozmiary osiąga najczęściej w ciągu 2–5 lat. Liście przyziemne są długoogonkowe, sercowate do jajowatych, lekko szorstkie, zazwyczaj o długości 15–25 cm. Blaszki są przeważnie srebrzyste z zielonym unerwieniem i wąskim zielonym obrzeżeniem, dzięki czemu nawet w cieniu działają jak świetlny akcent. Wiosną ponad liśćmi wyrastają cienkie, rozgałęzione łodygi o wysokości około 30–45 cm z delikatnymi wiechami drobnych kwiatów o średnicy 5–7 mm, niezapominajkowoniebieskich z białym oczkiem. Kwitnienie w Polsce przypada najczęściej na kwiecień i maj, w chłodniejszych rejonach może trwać do czerwca. Kwiaty dostarczają pyłku i nektaru wczesnym owadom zapylającym, a po przekwitnięciu głównym walorem pozostaje długo utrzymujące się ulistnienie, które ogranicza rozwój chwastów. Roślina jest powszechnie uznawana za nietrującą i nie ma kolców. W kompozycjach sprawdza się jako podsadzenie pod drzewami liściastymi, przy rododendronach, wśród paproci, funkii, epimediów i bergenii. 

Uprawa: Wymaga próchnicznej, zasobnej w składniki pokarmowe, dobrze przepuszczalnej gleby o odczynie lekko kwaśnym do obojętnego, stale umiarkowanie wilgotnej, lecz nie podmokłej. Najlepiej rośnie na stanowisku półcienistym do cienistego, gdzie liście są chronione przed bezpośrednim słońcem południowym, które może powodować ich zasychanie lub poparzenia. Nawożenie zaleca się przeprowadzać wiosną nawozem organicznym lub kompostem, ewentualnie można lekko dokarmić roślinę po przekwitnięciu, aby wspomóc tworzenie zdrowych liści. Cięcie nie jest konieczne, wykonuje się jedynie zabiegi pielęgnacyjne, najczęściej po przekwitnięciu lub w trakcie wegetacji, usuwając uszkodzone lub zaschnięte liście oraz stare pędy kwiatowe. Podlewanie jest ważne zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy, ponieważ roślina źle znosi długotrwały niedobór wody. Przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę około 30–40 cm, aby poszczególne kępy miały wystarczająco dużo miejsca do rozrastania się i zachowania dekoracyjnego wyglądu. Jest w pełni mrozoodporna i nie wymaga zimowego okrycia.

Autor: Nikol | Rewizja: 19.1. 2026