Brzoza brodawkowata 'Fastigiata Joes/Jolep 1' Betula pendula 'Fastigiata Joes/Jolep 1'

Opis szczegółowy produktu

Brzoza brodawkowata 'Fastigiata Joes/Jolep 1' - odmiana została znaleziona przez Johna de Leppera w holenderskim Hulselu i wprowadzona na rynek w 2014 roku, jej rozmnażanie jest chronione prawami hodowcy. Tworzy bardzo wąską, gęstą, kolumnową lub wąsko-piramidalną koronę z mocnymi, wyprostowanymi gałęziami, których końce zwisają mniej niż u zwykłej brzozy 'Fastigiata', dzięki czemu sylwetka wygląda czysto nawet bez regularnego przycinania. Kora wkrótce przebarwia się na szaro-biało do białego i łuszczy się cienkimi płatami, w wilgotnym zimowym świetle wyróżnia się jako jasny akcent przy domu i na końcu alei. Liście są mniejsze, jasno- do ciemnozielonych, jesienią żółkną do pomarańczowych. W kwietniu pojawiają się żółtozielone kotki, po nich drobne skrzydlaki w zwisających szyszkach, roślina nie jest uprawiana do celów spożywczych. Wzrost jest szybki, w młodym wieku w ciągu pięciu lat może osiągnąć drzewo o wysokości około 4–5 m, docelowo zazwyczaj mieści się w przedziale 4–8 m wysokości przy szerokości 1,5–2,5 m. W ogrodzie sprawdzi się jako smukła soliterka w wąskich miejscach, przy podjazdach i tarasach oraz w nasadzeniach wzdłuż dróg, gdzie doda cienia, a jednocześnie pozostawi przestrzeń pod koroną dla traw, wrzosów lub roślin cebulowych.

Brzoza biała - bardzo rozpowszechnione u nas drzewo. Niewymagające, szybko rosnące drzewo, osiągające wysokość 25 m. Korona jest zazwyczaj owalna z przewieszającymi się gałęziami. Kora ma zazwyczaj czarno-biały kolor, z cienkimi, łuszczącymi się warstwami. Właśnie dzięki korze, która jest bardzo interesująca, jest to najczęściej sadzone drzewo liściaste. Liście ma zielone, jesienią przebarwiają się na żółto, brzegi są piłkowane. Kwiatostany są zwisające, długości 4–7 cm i pojawiają się od kwietnia do czerwca. Owocem są drobne orzeszki, które mają zaledwie 2 mm. Owocuje w wieku 10 do 15 lat. Drzewo to jest odporne na niekorzystny klimat.

Uprawa: Preferuje pełne słońce do lekkiego półcienia oraz przepuszczalną, umiarkowanie wilgotną glebę ogrodową. Najlepiej rośnie na glebie lekko kwaśnej do obojętnej o pH około 5–7, ale toleruje również lżejsze gleby piaszczyste lub cięższe gliniaste, o ile nie są długotrwale podmokłe i silnie zbite. Drzewa sadzi się w okresie spoczynku wegetacyjnego, najczęściej od marca do kwietnia lub od września do listopada, do dobrze przekopanych dołków z dodatkiem dojrzałego kompostu. W pierwszych latach po posadzeniu zalecane jest regularne podlewanie, ponieważ płytki system korzeniowy brzóz gorzej znosi dłuższe okresy suszy. Ściółka z kory lub zrębków pomaga utrzymać wilgotność gleby i chroni korzenie przed przegrzaniem. Korona jest formowana tylko lekko, najczęściej poprzez usuwanie uszkodzonych, krzyżujących się lub zbyt nisko opadających gałęzi w okresie spoczynku wegetacyjnego. Sadzenie planuje się w odległości około 3–4 m od innych drzew i budynków, aby korona miała wystarczająco dużo miejsca. Brzoza jest w pełni mrozoodporna, długotrwale znosi spadki temperatury poniżej −30 °C, a na odpowiednim stanowisku jest generalnie odporna na choroby i szkodniki. Wrażliwie reaguje zwłaszcza na długotrwałą suszę, skrajnie zbitą glebę i zasolenie, dlatego najlepiej sprawdza się w ogrodach o bardziej naturalnych warunkach i regularnej pielęgnacji.

Autor: Nikol | Aktualizacja: 22.2. 2026